Podziałów Bieszczad jest tyle, ilu geografów i autorów przewodników, a i każdy, kto schodził w Bieszczadach buty, pozwala sobie mieć swój prywatny schemat.
Bieszczady
Jakub Mendel2004-01-21 20:03:00
Wyświetlono razy (ostatnio: )
Ocena 5.00 z 5.00. 1 głosów oddanych
i typowymi murowaniami alpejskimi. skały pokrywają rzadkie gatunki porostów
Flora
W Bieszczadach rośnie 27 gatunków roślin wschodnio karpackich tj. takich które nie występują w polskim Beskidzie. Należy do nich olsza zielona zwana także olchą kosa (na połoninach), wschodni, liściasty odpowiednik zachodnie, iglastej kosówki
Na połoninach napotkasz także: kwitnący w czerwcu goździk skupiny, podobny do hodowlanych goździków kamiennych, efektywny fiołek dacki, w gnieździe Tarnicy cheber Kotschy'ego o ciemnopurpurowych kwiatach, różowy wężymord górski i ciemiężycę białą - łatwo się domyślić.
Niżej, w lasach, napotkać można łany lulecznicy kraińskiej, kilka gatunków wschodniokarpackich tojadów, wielkokwiatową odmianę śnieżycy wiosennej i cebulice dwulistną, kwitnącą niebiesko. Na zboczach Jasła rośnie ciemiernik czerwony, nad potokiem Wołosaty, koło Pszczelin jest jedyne w Polsce naturalne stanowisko smotrawy okazałej.
Endemity
W Bieszczadach występują też dwa wschodnio karpackie endemity, tj. rośliny niespotykane nigdzie poza obszarem Karpat Wschodnich: pszeniec biały na Połoninie Bukowskiej I wilczomlecz karpacki. Endemitem Bieszczad jest grzyb boczniak wetliński, dość podobny do boczniaka hodowlanego, o włochatym kapeluszu. Napotkasz go na próchniejących pniach buków w okolicy Wetliny.
Niemal wszystkie gatunki alpejskie rosnące na połoninach występują tez w Tatrach i na Babiej Górze - osobliwością natomiast jest, iż występują one tutaj na tak niewielkiej wysokości 1000 - 1300 m n.p.m. wyjątkiem jest niebiesko kwitnąca pierwiosnka długokwiatowa, mająca swe jedyne stanowisko w Polsce w rejonie Kopy Bukowskie.
Fauna
Świat zwierzęcy jest bardzo bogaty, żyją tu w licznych populacjach wszystkie gatunki występujące na terenie Polski.
Przede wszystkim natychmiast rzuca się w oczy (dosłownie) wielkich ptaków drapieżnych. Nad parkiem nieustannie kołują orliki krzykliwe (ponad 20 par). nieco rzadsze grubodziobie i całkiem rzadkie królewskieorły przednie (6 par). Prócz tego mnogie jastrzębie, kruki, sokoły, krogulce, rzadkie bardzo godożery, a nocą ogromne puchacze. Praktycznie wystarczy podnieść głowę do góry.
W każdym lesie wcześnie rano napotkasz stadka saren i wspaniałych jeleni karpackich (ok 5 tyś. sztuk) o imponujących porożach. Trzeba tylko poruszać się cicho. W Bieszczadach jest wyjątkowo dużo żubrów (120 szt.), niedźwiedzi (80-100 szt.), wilków (80-100 szt.), ale są to zwierzęta ostrożne i płochliwe, bardzo trudno je zobaczyć, można co najwyżej, i to przy dużym szczęściu, liczyć na napotkanie tropów. Widok świeżych śladów niedźwiedzia przejmuje zresztą dreszczem, wcale nie przyjemnym
Mało jest ptaków wodnych, co wiąże się z brakiem jeziora. Wielki zbiornik wodny - Jezioro Solińskie przejawia duże wahania poziomu wód, prze zco nie stał się legowiskiem ptactwa. Łosi jest zaledwie kilkanaście, choć głupie to stworzenie nieraz bardzo rzucają się w oczy - zabłąkanego rogacza widziano w środku miasta wojewódzkiego. Stosunkowo niewiele jest bobrów, ale sytuacja może się szybo zmienić, gdyż intrudokowano je na terenie Parku na potokach nad górnym Sanem.
Populacja dzikich kotów - rysi i żbików jest trudna do oszacowania, gdyż zwierzęta bardzo trudno zaobserwować. Ryś w każdym razie jest emblematem Bieszczadzkiego Parku Narodowego.
Zobacz zdjęcia:
Polska
Polska - wybierz obszar, który cię interesuje:
Pozdrawiam
Marcin, 2008-08-29 20:02:48