Strona główna » Polska » Cykl Gminy polskie - gmina Krzemieniowo - Pałac w Drobninie.

Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w 1291 roku, kiedy nieznani bliżej Piotrowice sprzedali Drobnin Bogumiłowi Janowicowi z rodu Leszczyców z niedalekiej Górki. Na przełomie XIV i XV wieku dobra wraz z Łęką Wielką i Oporowem dzierżyli Wyskotowie.

Cykl Gminy polskie - gmina Krzemieniowo - Pałac w Drobninie.

GminaKrzemieniowo
2006-01-19 10:05:51

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w 1291 roku, kiedy nieznani bliżej Piotrowice sprzedali Drobnin Bogumiłowi Janowicowi z rodu Leszczyców z niedalekiej Górki. Na przełomie XIV i XV wieku dobra wraz z Łęką Wielką i Oporowem dzierżyli Wyskotowie.

W 1421 roku Anna, żona Dobrogosta Prusimskiego (Koleńskiego), dziedziczka w Krzemieniewie, sprzedała Przybysławowi Gryżyńskiemu z Brenna swoje części po ojcu, między innymi w Drobninie. W 1462 roku Mikołaj, Maciej i Piotr, synowie Macieja Borka z Osiecznej, dzielą się dobrami, Maciej i Piotr otrzymują między innymi Drobnin. W XV wieku własność Kostków, w XVI i XVII wieku Borków Gostyńskich i Lubiatowskich. W 1677 roku majątek w Drobninie kupił Jan Opaliński. W 1797 roku właścicielem Drobnina i Garzyna był Jan Nepomucen Węgorzewski. W 1828 roku właścicielką majętności została Franciszka Szczerska, po której w 1841 roku dziedziczą córki i następuje podział, w końcu 1842 roku Bogumiła Miłkowska otrzymuje Drobnin i Zbytki, czyli Wierzchucino natomiast Aleksandra Chłapowska Garzyn i Węgorzewo. W 1854 roku majątek kupił Walerian Rychłowski. W 1902 roku właścicielem został Stanisław Ponikiewski, natomiast w 1910 (do II wojny światowej) Stefan Ponikiewski.

W 1530 roku pobór z 3 łanów i od sołtysa z 1/2 łanu, 3 łany nie płacą z powodu pożaru; w 1563 roku majątek liczył 11 1/4 łanu, mieszkało tam 2 komorników i karczmarz. W 1580 roku majątek miał 7 łanów. W 1842 roku w Drobninie był folwark pański z jedną posadą owczarską, jedną kowalską i jedną młynarską oraz 18 gospodarstw włościańskich zaciężnych. W 1844 roku nastąpiła regulacja stosunków, włościanie otrzymali 268,25 ha, a przy majątku pozostało 432,5 ha. W 1846 roku we wsi było 37 dymów i 259 mieszkańców. w 1881 roku powierzchnia majętności wynosiła 442,18 ha, w tym 410 ha roli, prowadzony był chów bydła rasy olenburdzkiej, a także owiec rasy ...