Survival w Ułan Tajdze
Survival w Ułan Tajdze
Uryn2006-01-17 23:17:25
Wyświetlono razy (ostatnio: )
Ocena 5.00 z 5.00. 1 głosów oddanych
górach. Do wysokości, crossu, wspinaczki. Małe ale silne, ochoczo przeprawiają się przez rzeki, topią w bagniskach, wdrapują na góry. Jedzą byle co i ciężko pracują – podobnie jak ich właściciele, miejscowi myśliwi.
W górnych partiach gór, gdzieś na wysokości około 2500 m, kończy się tajga, a zaczyna tundra. Wokoło tylko mchy, porosty i kamienie. Mokro. Wszystkie kamienie i głazy są zielone – porośnięte jakby pleśnią. Wieje silny wiatr. Ale za to jakie tu widoki...! Zadziwia niespotykana przeźroczystość powietrza. Suchego i czystego. Widzialność sięgała po najodleglejszy horyzont.
Upiory tajgi.
Tajga to wspaniała plątanina drzew. Limb rosnących strzeliście pod niebo (i obdarzających nas hojnie „cedrowymi” orzeszkami) lub pokracznych, postrzępionych piorunami. Albo jak Qazimodo poskręcanych od mrozów i wiatru. I tych setek martwych już leżących na ziemi. Olbrzymów powalonych na ziemię, niby martwych a wciąż żywych zielenią liści. I żywych trupów - „combi”, porosłego mchem próchna, tylko wyglądającego jak pień drzewa.
Ta modrzewiowo - limbowa, pierwotna dżungla wszędzie pokazuje rany odniesione od ognia. Osmalone pnie i dolne gałęzie mówią, że przeszedł tu kiedyś pożar. Liznął pnie, opalił gałęzie i liście, ale drzewa nie zabił. Gdzie indziej tysiące hektarów lasu straszy sterczącymi kikutami spalonych, martwych pni. Praktycznie wszędzie spotyka się ślady minionych pożarów, które zdarzają się tutaj często. Prowokuje je susza, a powoduje najczęściej piorun. Pożar praktycznie nie jest gaszony, no bo kto ma to robić? Ogień ogarnia wielkie powierzchnie. Gdy wieją wiatry to przesuwa się szybko z drzewa na drzewo. Tli tygodniami, nawet miesiącami gdy płonie głównie poszycie na ziemi.
Pożary widoczne są z oddali, nocą, w postaci czerwonej poświaty. W ciągu dnia postrzega się je jako dym czy mgłę
...
Zobacz zdjęcia:
Mongolia
Mongolia - wybierz obszar, który cię interesuje:
