Kajakarz na katamaranie na białych wodach Ałtaju - część I

Wyświetlono razy (ostatnio: )

http://www.moje-kajaki.net

Kajakarz na katamaranie w białych wodach Ałtaju.

Moja przesiadka na katamaran nie była dla mnie zaskoczeniem, mogłem się tego spodziewać. W liście od Fiedi z Moskwy, tym razem przeczytałem bezdyskusyjne brzmiące stwierdzenie, że planowana jest wyprawa, gdzie „łódeczka twoja tam nie pójdzie,..., to zbyt niebezpieczne, ryzykujesz życiem” i na koniec znalazło się dla mnie nie miłe :”pomyśl o przesiadce na katamaran”. Myślałem, wahałem się, no, bo jakże - odpuścić kajak dla jakiegoś katamarana, wyglądało to na zdradę, niewybaczalne odstępstwo od zasady, zaprzaństwo. Wątpliwości pomogła rozwiać Celinka,. Co ty, mówiła, niebywała okazja sama pcha się do rąk a ty wahasz się? Dobra, jadę, nic się nie stanie, jeśli popływam na katamaranie, może to okazać się dla kajakarza pożytecznym. Dalsza korespondencją z Moskwą przynosiła coraz bardziej intrygujące informacje. Okazało się, że grupa przygotowująca się do wyprawy, ostatecznie wybrała dwie rzeczki: Baszkaus i Czuję. W czym rzecz, mogłem się domyśleć z wypowiedzi Fiedi: „Nikomu niczego nie opowiadaj, szczególnie swojej żonie... to najbardziej trudne rzeki w Ałtaju”. A gdy już byłem w trakcie przygotowań do wyjazdu otrzymuję list od Oli, żony Fiedi, takiej oto treści: „Proszę was, bądźcie z Fiedią mądrymi i choć trochę bójcie się, nie pchajcie się w straszne miejsca”. Dyskrecję zachowałem. Ograniczając się do lakonicznego stwierdzenia: pójdziemy po białej wodzie w Ałtaju, nie wzbudziłem u Celinki jakichś specjalnych niepokojów, zaś Ola mogła cały czas być pewną, że choć obaj płynęliśmy bez lęku, to staraliśmy się być zawsze trzeźwymi, rozważnymi, nigdy na oślep nie włażącymi w kipiel.

Przyglądam się złożonym katamaranom - dwa balony-cygara wypełnione powietrzem budzą poczucie bezpieczeństwa – to musi pływać jak piłka na wodzie, ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Rosja - wybierz obszar, który cię interesuje: