Kajakarz na katamaranie na białych wodach Ałtaju - część I

Wyświetlono razy (ostatnio: )

fragmentami będziemy starali się sforsować próg. Spróbujemy spłynąć najpierw jego dolną część, a gdy nam się powiedzie, rozpoczniemy wszystko od początku, zaczynając z samej góry. Tak jest, odpowiedziałem, niczego nie komentując.

Następnego dnia, po śniadaniu, idziemy do naszego kata. Znosimy go niżej i zaraz później jesteśmy już w nurcie. Prawidłowo ustawiając się w szypocie, przeskakujemy niebezpieczną cofkę, ścianę z odwojem,o którą łatwo się rozbić, opływamy oddaleni na szerokość wiosła. Dobrze, uśmiechamy się, nic strasznego. Teraz przenosimy kat wyżej, zaczniemy „Łowuszkę” z samej góry. Tam podobna historia – nie dać się wyprzeć na lewy brzeg, aby później nie dać się „zniszczyć” na ścianie prawego. Ponownie udaje się nam prawidłowo wejść z katem w początkowy szypot. Lewy balon nawet nie otarł się o skalny występ, już, już wchodziliśmy na głaz, gdy kontra z prawa Fiedi i moje odbicie się wiosłem od brzegu skierowały kat w prawo, by zaraz moja kontra i silne do przodu prawym wiosłem uczyniły przejście obok „niszczącej” prawej ściany całkowicie bezpiecznym. Następująca drugą część „Łowuszki” zrobiliśmy z taką łatwością, że nieświadomie wyrwało mi się ,hi, przeszliśmy z palcem w nosie, co Fiedię zainteresowało na tyle, że zwrotu tego uczył się podczas powtórnego przenoszenia katamarana w górę na próg. Wyznał mi po drodze, że bał się, niepokoił się, czy wyzwaniu sprostamy. Próg nam na tyle spodobał się, że postanowiliśmy dla uciechy powtórzyć go jeszcze raz. Uciecha, znowuż przeszliśmy go bez pudła. Dzięki tym praktycznym ćwiczeniom na „Łowuszce” mogliśmy obaj mieć nadzieję, a zwłaszcza Fiedia, że poradzimy sobie ze wszystkim na Baszkausie.

Byłem nie tylko pojętnym uczniem, choć to nieskromnie, niekiedy gotów byłem to i owo sensownego zaproponować. Nieoczekiwanie dla mnie samego okazało się, ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Rosja - wybierz obszar, który cię interesuje: