Cykl Gminy polskie - gmina Lubicz - Gębocin.

GminaLubicz Wyświetlono: 261 razy 2006-01-12 17:31:58

Ocena:2.51 (63 głosów)

Wcześniejsze nazwy miejscowości: Glamboki, 1414 r. Gramptcze, Gramczin, Grampsch, Gramthen, Gramtczin, Grambaczin, niem. Gramtschen.<br/>
Grębocin należy do najstarszych osad Ziemi Chełmińskiej. Po raz pierwszy wzmiankowany w tzw. dokumencie łowickim w 1222 r. Grębocin jest jedynym z grodów darowanym w 1222 r. przez Konrada Mazowieckiego pruskiemu biskupowi misyjnemu Chrystianowi.Od XIII w., w czasach Zakonu Krzyżackiego Grębocin był wsią czynszową na prawie chełmińskim, należącą do komturstwa toruńskiego. W latach 1437/38 wieś Grębocin miała 56 łanów czynszowych.<br/>
Wcześniejsze nazwy miejscowości: Glamboki, 1414 r. Gramptcze, Gramczin, Grampsch, Gramthen, Gramtczin, Grambaczin, niem. Gramtschen.

Grębocin należy do najstarszych osad Ziemi Chełmińskiej. Po raz pierwszy wzmiankowany w tzw. dokumencie łowickim w 1222 r. Grębocin jest jedynym z grodów darowanym w 1222 r. przez Konrada Mazowieckiego pruskiemu biskupowi misyjnemu Chrystianowi.Od XIII w., w czasach Zakonu Krzyżackiego Grębocin był wsią czynszową na prawie chełmińskim, należącą do komturstwa toruńskiego. W latach 1437/38 wieś Grębocin miała 56 łanów czynszowych.

W 1457 r. król Kazimierz Jagiellończyk nadaje folwark Grębocin i wieś pańszczyźnianą miastu Toruniowi, w którego posiadaniu znajduje się do 1820 r. Folwark grębociński był samodzielnym majątkiem należącym do dóbr miejskich Torunia, przy którym istniała mała wieś. Folwark do 1738 r. był administrowany przez ustanowionych urzędników bądź oddany w dzierżawę, później wyłącznie dzierżawiony.
W latach 1772 - 93 Grębocin został włączony do zaboru rosyjskiego.
W latach 1793 - 1807 Grębocin włączony został do zaboru pruskiego, a w latach 1807 - 1813 zgodnie z konwencją elbląską do Księstwa Warszawskiego.
W roku 1813 został zdobyty przez wojska francuskie.

Po 15.05.1815 r. Grębocin zostaje ponownie włączony do zaboru pruskiego, w którym pozostaje do 1919 r., wchodząc w skład utworzonego w 1818 r. powiatu toruńskiego. W roku 1871 oddano do użytku linię kolejową Toruń - Jabłonowo przez Papowo Toruńskie.

W 1902 r. otwarto linię kolei wąskotorowej Toruń Mokre - Grębocin - Lubicz.
Zarówno przeobrażenia, które dokonały się w połowie XIX w. w związku z uwłaszczeniem włościan, jak i budowa linii kolejowej z Torunia do Jabłonowa przez Papowo Toruńskie w 1871 r. oraz kolei wąskotorowej Toruń Mokre - Grębocin - Lubicz w 1902 r., dzięki którym wieś uzyskała połączenie kolejowe z Toruniem, przyczyniły się do rozwoju przestrzennego tej miejscowości.
Zabudowa pojawiła się przy drodze wiodącej do dworca w Papowie Toruńskim, przy drodze do Kowalewa i drodze do Lubicza.

Zabudowa o wartości kulturowej pochodzi w większości z końca XIX w. i początku XX w. Zarówno domy mieszkalne jak i budynki gospodarcze są murowane, z cegły, nie tynkowane, ze stromym dachem krytym dachówką. Najstarszym obiektem jest kościół pw. Św. Barbary, wzniesiony około 1300 roku w obrębie wsi Stary Grębocin. Z 1754 r. pochodzi dwór znajdujący się na terenie dawnego folwarku, przy którym relikty okazałego niegdyś parku, z aleją na osi głównego wejścia oraz nieliczne budynki mieszkalne i gospodarcze, w miejscu dawnej wsi pańszczyźnianej, pochodzącej z końca XIX w.

Strona: 1, 2

Oceń relację