Cykl Gminy polskie - gmina Bochnia - Kościół gotycki pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Łapczycy
GminaBochnia Wyświetlono: 701 razy 2006-01-12 15:23:40![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Ocena:2.00 (95 głosów) |
Świątynię ufundował w 1340 r. król Kazimierz Wielki. Legenda mówi, że uczynił to jako akt pokuty za swe miłosne związki z Esterką, piękną Żydówką
z Kazimierza k. Krakowa. Kościół położony jest na wzgórzu o wysokości 298 m n.p.m. Jan Długosz określił go „pulcherrimo opere fabricato”. Łapczyca wymieniana była już w bulli kardynała Idziego, datowanej w 1105 roku (faktycznie sporządzonej pomiędzy 1123 a 1125 r.) gdzie występuje jako własność zakonu Benedyktynów w Tyńcu (Labscicia et cum sale – Łapczyca z solą).
Świątynię ufundował w 1340 r. król Kazimierz Wielki. Legenda mówi, że uczynił to jako akt pokuty za swe miłosne związki z Esterką, piękną Żydówką
z Kazimierza k. Krakowa. Kościół położony jest na wzgórzu o wysokości 298 m n.p.m. Jan Długosz określił go „pulcherrimo opere fabricato”. Łapczyca wymieniana była już w bulli kardynała Idziego, datowanej w 1105 roku (faktycznie sporządzonej pomiędzy 1123 a 1125 r.) gdzie występuje jako własność zakonu Benedyktynów w Tyńcu (Labscicia et cum sale – Łapczyca z solą).
Kościół zawdzięcza swoją lokalizację szczególnemu położeniu - tędy przebiegał ważny
w średniowieczu trakt komunikacyjny z Krakowa na Ruś i na Węgry. Od niepamiętnych czasów ciągnęły tędy karawany kupców, przejeżdżały orszaki książęce i królewskie Bolesława Wstydliwego i Kingi, Władysława Łokietka, Kazimierza Wielkiego, Ludwika Węgierskiego, królowej Jadwigi, Kazimierza Jagiellończyka. Szlak ten nazywano więc Bursztynowym lub Królewskim.
Szlak turystyczny Via Regia Antiqua stanowi jego bocheńską część.
Pierwotnie kościół był budowlą dwunawową z gwiaździstymi sklepieniami, podpartymi dwoma filarami (obecnie są to sklepienia pozorne z zachowanymi resztkami służek i wsporników). Jego wyjątkowo cienkie mury wzniesione są z ciosu. Świątynię popsuły mało udane restauracje w 1830, 1860 i 1900 r. W wejściach znajdują się ostrołukowe portale kamienne z XV wieku. Cennym zabytkiem jest też ostrołukowa tęcza, nad nią późnogotycki krucyfiks oraz średniowieczne okucia drzwi. Ołtarz główny wykonano w 1902 roku w pracowni Franciszka Samka. Boczne ołtarze barokowe pochodzą z XVII i XVIII wieku.
Kościół, podparty szkarpami prezbiterialnymi z pinaklami, otoczony jest wieńcem starych lip, które w 1934 r. zostały uznane za pomniki przyrody. Przy kościele usytuowana jest wolnostojąca drewniana dzwonnica typu izbicowego z XVIII w., zbudowana na tzw. słup, z dachem namiotowym, zawieszony jest na niej z XIV-wieczny dzwon.
Od 1849 r. nieprzerwanie, w święto Matki Bożej Szkaplerznej przypadające 16 lipca, przychodzą tu pielgrzymki z Bochni na pamiątkę cudownego ocalenia miasta od epidemii cholery.
| Oceń relację |
PolskaWybierz obszar który Cię interesuje
Wybierz obszar który Cię interesujeZobacz, kto był w tym kraju















