Strona główna » Polska » Cykl Gminy polskie - gmina Legnica - Zabytki Legnicy - Teatr

Neorenesansowy budynek legnickiego teatru z wielu względów zasługuje na szczególną uwagę. Po pierwsze: wybudowany został (1841-1842) przez wybitnego projektanta niemieckiej architektury teatralnej XIX wieku - Karla Ferdynanda Langhansa Młodszego. Po drugie: w chwili otwarcia należał do najpiękniejszych i najnowocześniejszych scen Śląska, a jego wystrój i wyposażenie zachowały się do dzisiaj w stanie zbliżonym do pierwotnego. Po trzecie wreszcie: powstał wbrew życzeniom zarządu miasta, dzięki uporowi i konsekwencji lZachodnia strona pierzei śródrynkowej z budynkiem teatru.egnickich radnych. Wyjątkowa jest nawet lokalizacja budynku - w samym rynku, na najbardziej eksponowanym miejscu w mieście, tuż pod bokiem ratusza.

Cykl Gminy polskie - gmina Legnica - Zabytki Legnicy - Teatr

GminaLegnica
2006-01-12 14:19:21

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Neorenesansowy budynek legnickiego teatru z wielu względów zasługuje na szczególną uwagę. Po pierwsze: wybudowany został (1841-1842) przez wybitnego projektanta niemieckiej architektury teatralnej XIX wieku - Karla Ferdynanda Langhansa Młodszego. Po drugie: w chwili otwarcia należał do najpiękniejszych i najnowocześniejszych scen Śląska, a jego wystrój i wyposażenie zachowały się do dzisiaj w stanie zbliżonym do pierwotnego. Po trzecie wreszcie: powstał wbrew życzeniom zarządu miasta, dzięki uporowi i konsekwencji lZachodnia strona pierzei śródrynkowej z budynkiem teatru.egnickich radnych. Wyjątkowa jest nawet lokalizacja budynku - w samym rynku, na najbardziej eksponowanym miejscu w mieście, tuż pod bokiem ratusza.

160 lat temu Legnica jako stolica jednej z trzech śląskich rejencji, a przy tym miasto gamizonowe, zamieszkiwana była przez rzesze urzędników oraz wojskowych, którzy nadawali ton kulturalnemu życiu miasta. To oni właśnie stanowili lianą potencjalną widownię teatru, którego tu - niestety - nie było. 0 potrzebie powołania go do życia mówiono przez wiele lat, jednak tematem dnia stał się teatr dopiero wówczas, gdy w 1833 roku zawaliła się ściana sukiennic, w których przyjezdne trupy aktorskie wynajmowały czasami salę. Znajdowała się ona na piętrze budynku a ze względu na całkowity brak okien nazywano ją "czarną salą". Innym miejscem, gdzie wystawiano sztub teatralne, była tzw. "sala komediowa" w starym Domu Kupieckim, usytuowanym w północnej części rynku, mała i ciasna, urągająca wręcz wymogom sztuki scenicznej.

Stary "Dom Kupiecki" w północno-wschodnim narozniku rynku.W 1839 roku, kiedy zarząd miasta zlecił rozebranie sukiennic, miejscy radni natychmiast zaczęli zabiegać o zgodę na postawienie w tym miejscu teatru. Wprawdzie wielkość parceli nie całkiem zadawalała ambicje ówczesnych legniczan, ale atrakcyjna ...