Cykl Gminy polskie - gmina Legnica - Zabytki Legnicy - Stary Ratusz

GminaLegnica Wyświetlono: 521 razy 2006-01-12 14:10:21

Ocena:1.91 (98 głosów)

Legnicki Stary Ratusz przypomina barokowy pałac i jest uznawany za najciekawszą na Dolnym Śląsku realizację tego typu architektury. Wybudowano go w latach 1737-1741 wg projektu miejscowego budowniczego Franza Michaela Scheerhofera Młodszego. Pierwsze posiedzenie rady miejskiej odbyło się tu 15 maja 1741 roku. Ostatnie - 164 lata później - 8 kwietnia 1905 roku.

Legnicki Stary Ratusz przypomina barokowy pałac i jest uznawany za najciekawszą na Dolnym Śląsku realizację tego typu architektury. Wybudowano go w latach 1737-1741 wg projektu miejscowego budowniczego Franza Michaela Scheerhofera Młodszego. Pierwsze posiedzenie rady miejskiej odbyło się tu 15 maja 1741 roku. Ostatnie - 164 lata później - 8 kwietnia 1905 roku.

Stary Ratusz jest obecnie integralnie połączony z przylegającym doń od północnej strony budynkiem teatru. Jego wnętrza zajmuje administracja Teatru Modrzejewskiej i garderoby aktorów. Siedzibą władz samorządowych jest jego "młodszy brat", czyli tzw. Nowy Ratusz, wybudowany w bliskim sąsiedztwie (po przeciwległej - południowej stronie kościoła Piotra i Pawła) w latach 1902-1905.

Nazwa i lokalizacja tego budynku odsyłają nas do ważnych funkcji publicznych, jakie pełnił niegdyś w życiu miasta. Jego zgrabna bryła usytuowana jest na historycznej osi głównej ulicy miasta (Najświętszej Marii Panny) i stanowi część południowego bloku zabudowy śródrynkowej (od strony północnej przylega do niego teatr oraz tzw. Kamieniczki Śledziowe - niegdyś kramy kupieckie). W bezpośrednim sąsiedztwie ratusza znajduje się również dawny kościół parafialny św. Piotra i Pawła (obecnie katedra).

Charakter zabudowy rynkowej średniowiecznych miast śląskich był ściśle określony. Stał tam ratusz - reprezentacyjna siedziba władz administracyjno-prawnych z sądem ławniczym, urzędami wiarygodności publicznej i siedzibą straży. Zazwyczaj stawiano tam również tzw. dom kupiecki. Pozostałą część zajmowały kramy i ławy, ponieważ właśnie rynek pełnił rolę głównego placu handlowego w mieście. W pobliżu znajdował się również kościół parafialny. Tak było przez całe wieki, a kiedy pojawiała się potrzeba budowy nowego ratusza czy domu kupieckiego, poprzestawano zazwyczaj na rozbudowie już istniejącego. Dużo rzadziej wyburzano stary budynek i na jego miejscu stawiano nowy.

Stary Ratusz nie był pierwszym, tylko trzecim z kolei ratuszem w Legnicy. Pierwszy, wybudowany z drewna, po niespełna dwudziestu latach funkcjonowania spłonął podczas wielkiego pożaru miasta w 1338 roku. Władze miasta musiały się wówczas tymczasowo przeprowadzić do kamienicy na rogu Rynku i ulicy Złotoryjskiej. W latach 1379-80 na miejscu drewnianego stanął ratusz murowany. Jego wykańczanie i upiększanie rozciągnęło się na długie lata, aż do roku 1468, chociaż przez cały czas funkcjonował jako siedziba rady. W 1601 roku również się palił, ale wydawało się, że pożar nie wyrządził mu większej szkody. Dopiero około sto lat później nieremontowana, nadwątlona przez płomienie konstrukcja budynku zaczęła grozić katastrofą.

Strona: 1, 2, 3, 4, 5

Oceń relację