Strona główna » Maroko » Maroko 2002 - Góry & Pustynia

Masyw Toubkala zajadle bronil nam wejscia na swoj wierzcholek. Od samego poczatku mamy fatalna pogode...

Maroko 2002 - Góry & Pustynia

Piotr i Agnieszka
2003-12-12 15:06:20

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Za przewodnika mamy wlasciciela naszego hotelu, ubranego w niebieski, tradycyjny stroj mieszkajacych na pustyni Berberow. Najpierw ogladamy system studni i kanalow podziemnych, ktorymi wydobywana jest woda spod ziemi i rozprowadzana do gaju palmowego. Potem jedziemy do wlasciwej wioski Merzouga. Po drodze przewodnik pokazuje nam miejsca, gdzie krecono filmy Maly ksiaze i Mumia. Wies Merzouga jest mala i bardzo pustynna. Obok wznosza sie gigantyczne wydmy, z ktorych najwyzsza siega 250 m wysokosci ! Zatrzymujemy sie przy sklepie z dywanami. Czestowani bardzo slodka herbata, wysluchujemy prawdziwego wykladu o tradycyjnych dywanach berberyjskich, ogladajac jak sprzedawcy rozwijaja jeden za drugim przed nami. Nie kupujemy jednak dywanow, lecz szesze, czyli berberyjskie chusty na glowe. Na koniec ogladamy slone jezioro w okolicy wioski. Zwykle sa tam flamingi, ale nie tym razem. Za bardzo dzisiaj wieje. Wokol rozciaga sie skalista hamada.

Po powrocie do hotelu przygotowujemy sie do wedrowki z wielbladami na pustynie. Wymarsz nastepuje o piatej po poludniu, kiedy nie jest juz zbyt goraco. Wedrujemy w gore i w dol po wydmach, tempo mamy dosc szybkie. Zaglebiamy sie w bezkresny ocean piachu, ktoremu dramatyzmu dodaja wielkie wydmy, wygladajace niczym spietrzone fale w czasie sztormu. Wkrotce tracimy z oczu hotel i zostajemy sam na sam z pustynia. Piasek cicho skrzypi pod stapajacymi miekko wielbladami. Naszym celem jest polozone pod olbrzymia wydma obozowisko. Jest to kilka namiotow berberyjskich z wielbladziej welny, ustawionych w podkowe, w srodku ktorej leza koce. Wewnatrz namiotow sa materace do spania. Poniewaz jeszcze jest dosc wczesnie i widno, idziemy z przewodnikiem na spacer na wydmy. Po drodze mijamy namiot Berberow - pustynnych koczownikow. Prawie nie miesci nam sie w glowie jak mozna zyc na tak jalowej pustyni. Zaraz potem wchodzimy na jedna z wielkich wydm. To podejscie bardzo daje nam w kosc. Nachylenie stoku jest duze, ale najgorszy jest sypki ...