Strona główna » Mongolia » Mongolia cz.1

Rano wszyscy spotykamy się na dworcu gdzie po półgodzinnym spóźnieniu pociągu rozpoczynamy podróż do Brześcia...

Mongolia cz.1

Karol
2003-12-11 15:40:54

Wyświetlono razy (ostatnio: )

29 czerwca '94 (środa) - Brześć

Rano wszyscy spotykamy się na dworcu gdzie po półgodzinnym spóźnieniu pociągu rozpoczynamy podróż do Brześcia. Formalności granicznych w Terespolu i Brześciu praktycznie nie było i koło południa byliśmy w Brześciu na Białorusi. Tam po ok. 2 godzinach stania w różnych kolejkach (które okazywały się nie właściwe) dostaliśmy bilety do Moskwy. Potem w restauracji zjedliśmy zupę (rosół z kulkami mięsa) i w wolnej chwili wyskoczyłem z Majką obejrzeć cerkiew w Brześciu. Na peron do pociągu weszliśmy na półgodzinny przed czasem, ale i tak ledwo zdążyliśmy, bo nie można było znaleźć naszego pociągu (trzeba było aż biegać z plecakami). I tak koło 17-tej rozpoczęliśmy podróż do Moskwy. Miejsca były na samym końcu pociągu przy łazience. Miejsca te między sobą losowaliśmy. Adaś i Witek na górze, ja z Majką na dole, a Tomek na przeciwko (miał inne ale zamienił się w nasze pobliże).

30 czerwca '94 (czwartek) - u Witalija

Ok. 11:10 przyjechaliśmy do Moskwy (Rosja) na Biełoruskij Wakzał. Z niego przejechaliśmy się metrem na Kazański dworzec, gdzie rozbiliśmy się obozem i Adaś zabrał się za zdobywanie biletów do Irkucka. Zdobyliśmy je, ale dopiero na sobotę. Trzeba było zadzwonić do znajomego mojego taty Witalija Sałachiana. Najpierw spróbowałem z normalnego automatu, ale w efekcie dodzwoniłem się z poczty po ok. 40 minutach kręcenia (wytrzymałem dzięki Majce). Nie było Witalija i rozmawiałem z jego synem. Pojechaliśmy na dworzec Kurski, a z niego do Podolska. Z dworca znowu zadzwoniłem do Sałachiana (automaty są za darmo) po czym po krótkim oczekiwaniu pod pomnikiem poszliśmy do niego. Po drodze spotkaliśmy syna Witalija z kolegą, którzy wyszli po nas. Po krótkim pobycie u nich zawieźli nas dwoma samochodami na daczę koło wsi Szczapowo. Tam była żona Witalija, a po jakimś czasie przyjechał sam Witalij ...