Strona główna » Uganda » Rowerem przez 3 kontynenty – Uganda

Rano budzą mnie dziwne odgłosy. Otwieram oczy i z dolnego poziomu piętrowego łóżka widzę u góry jakiś kijek. Pierwsza myśl: ktoś przez otwarty sufit sypialnianego boksu próbuje podkraść moje rzeczy...

Rowerem przez 3 kontynenty – Uganda

Rozmus
2003-12-11 12:50:15

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 4.67 z 5.00. 3 głosów oddanych

siebie i prychając lub gdy pasą się na kolanach przednich łap. Na kempingu można też spotkać hipopotamy, a po przeciwnej stronie kanału można zobaczyć grupę trzydziestu słoni.

Nie trzeba wjeżdżać do parków, aby zobaczyć pawiany czy inne mniejsze małpki, bo jest ich dużo przy drogach i na zwykłych kempingach. Ciekawostką jest także bydło ugandyjskie z ogromnym porożem, które jest mniej więcej tak długie, jak wysoka jest krowa. Jest też dość dużo ptaków, a półtorametrowe chyba marabuty można spotkać nawet w centrum stolicy.

To niewielkie miasto ma oświetlenie tylko na kilku głównych ulicach. Ale życie nie zamiera wieczorem - stragany oświetlane są odkrytymi płomieniami lampek. Inne miasteczka Ugandy przypominają trochę Dziki Zachód. Jedna (najczęściej) lub kilka prostopadłych ulic z parterowymi murowanymi budynkami stojącymi w jednym ciągu. Wszystkie z frontowymi zadaszeniami na kolumnach. Na ścianach pełno wymalowanych reklam - najwięcej coca-coli, ta do dostania jest wszędzie. W cieniu drzew grupują się liczne taksówki motocyklowe lub rowerowe (bodaboda). Czasem też można natknąć się na typowe murzyńskie wioski z okrągłymi glinianymi domkami krytymi trzciną.

Podróżowanie po Ugandzie nie stanowi większej trudności, gdyż w prawie każdej większej osadzie znajduje się zazwyczaj kilka tanich hoteli (lodge) i skromne restauracje (hotel), w których można dostać przede wszystkim gotowane mięso, matoke (gotowaną, zieloną i niesłodką odmianę bananów) i czaj (liście herbaty zalewa się gorącym mlekiem, czasem dodając trochę mielonej kawy lub kakao). W soboty i w niedziele z kościołów (które najczęściej z zewnątrz wyglądają jak zwykle baraki) rożnych wyznań dochodzą głośne śpiewy, bicia w bębny, tupot nóg, oklaski i zawodzenia przerywane uderzeniami rąk w usta.

Krzysztof Rozmus
http://krzysztofrozmus.net