Bike Maraton 2003 - Puck, 05.07.2003

LIRO Wyświetlono: 184 razy 2005-12-16 17:58:43

Ocena:3.09 (57 głosów)

Jest po dziesiątej kiedy wjeżdżam na wąskie uliczki puckiej starówki. Tym razem jadę z Wigorem z Lęborka. Tłok, wszystko zapchane samochodami i szykującymi się bikerami. Na rynku duża trybuna i inne atrakcje. Szykuje się niezła impreza! Poszukiwanie miejsca parkingowego początkowo daremne, telefonuję z Agą, podobno tam gdzie stoją miejsce jest. Faktycznie kawałek dalej udaje mi się zaparkować. Wyciągamy z Wigorem rowery. Podjeżdża Aga i Madziak. Patrzę na opony Agi, widzę że ma swoje łyse FastFredki 2.0 a nie Explorery Supersonic które jej pożyczyłem. Ponoć te są szybsze. Tak to jest jak kobieta zaczyna za dużo myśleć ;) Poza tym nastrój jakiś kwaśny. Na rynku jest Kosa, Jarek, Łukasz czyli doborowe towarzystwo tylko nieco nadwyrężone po niedawnych przejściach. Cały rynek jest otoczony wężem zawodników ustawionych na starcie. Wcześniej zostawiłem aparat fotograficzny w samochodzie ale wracam po niego, jednak pojedzie ze mną. Objeżdżam starówkę żeby dostać się do tego węża z boku i udaje się.
Jest po dziesiątej kiedy wjeżdżam na wąskie uliczki puckiej starówki. Tym razem jadę z Wigorem z Lęborka. Tłok, wszystko zapchane samochodami i szykującymi się bikerami. Na rynku duża trybuna i inne atrakcje. Szykuje się niezła impreza! Poszukiwanie miejsca parkingowego początkowo daremne, telefonuję z Agą, podobno tam gdzie stoją miejsce jest. Faktycznie kawałek dalej udaje mi się zaparkować. Wyciągamy z Wigorem rowery. Podjeżdża Aga i Madziak. Patrzę na opony Agi, widzę że ma swoje łyse FastFredki 2.0 a nie Explorery Supersonic które jej pożyczyłem. Ponoć te są szybsze. Tak to jest jak kobieta zaczyna za dużo myśleć ;) Poza tym nastrój jakiś kwaśny. Na rynku jest Kosa, Jarek, Łukasz czyli doborowe towarzystwo tylko nieco nadwyrężone po niedawnych przejściach. Cały rynek jest otoczony wężem zawodników ustawionych na starcie. Wcześniej zostawiłem aparat fotograficzny w samochodzie ale wracam po niego, jednak pojedzie ze mną. Objeżdżam starówkę żeby dostać się do tego węża z boku i udaje się.



Podchodzi do mnie Sławek Szymków (Slasz), chwilę rozmawiamy o zgubieniu trasy w Gdyni itp. Robię parę zdjęć. Po chwili narastające podniecenie, START.



Tłum rusza przez ulice Pucka, potem gładkim asfaltem przez pola. Tempo jest wysokie, dochodzi do 40-42km/h. Wyprzedzam trochę ludzi, kilku innych z kolei mnie .




Po paru kilometrach wjeżdżamy do Darżlubia i skręcamy w prawo na drogę gruntową. Nią osiągamy po chwili z powrotem asfalt w Mechowie. Przede mną widzę Agę. Chwilę jedziemy obok siebie, narzeka na słabą kondycję. Pytam ją czy już żałuje wyboru opon. Przed końcem asfaltu oddalam się od niej wyrywając do przodu. Na błotnisto-piaszczystej drodze wśród łąk wyprzedzam kilka osób i wpadam w las. Na razie utrzymuję dość pokaźny puls, ok. 185 więc tempo mam niezłe. Zaczynają się głębokie koleiny ze słynnym błotem.




Moje Fast Fredy 2.35 są niezbyt na te warunki, zero trzymania bocznego, koła ślizgają się na wszystkie strony jak na lodzie. Trzeba maksymalnie balansować i uważać na jadących z przodu którzy potrafią się nagle zatrzymać. Na chwilę zapominam o rozsądku i przecinam głęboką kałużę. Przypłacam to chrzęszczącym napędem przez kilka następnych kilometrów. Przejeżdżamy przez obóz harcerski nad jeziorem, jest pierwszy bufet. W moim odczuciu za wcześnie. Łapię w locie powerada i po przecięciu asfaltu wyrzucam do połowy opróżnionego, bo zaczynają się podjazdy. Na ścieżce wyprzedza mnie Wigor, wymieniamy parę słów, jest pełen werwy. Ostrzegam go żeby oszczędzał siły bo zaraz będzie stromo. I rzeczywiście, stroma górka gdzie wszyscy idą pieszo, dokręcam ile się da i Wigor jest znowu za mną. Potem mały zjazd między gałęziami, podjazd po marnym bruku aż wyjeżdżamy z lasu.

Oceń relację

Dodaj nowy komentarz

Twoje imię:

Treść komentarza:

Wpisz wynik działania z obrazka: