Strona główna » Pakistan Indie » Drogą lądową do Indii [III]

W nocy też było bardzo gorąco. Spałem tym razem na podłodze. Na dodatek gdzieś w środku nocy przeżyliśmy nalot pcheł pustynnych czy czegoś takiego. Wpadła do przedziału chmura pcheł i zaczęła nas gryźć, włazić pod ubranie i dalej gryźć...

Drogą lądową do Indii [III]

Robert
2003-12-08 18:49:13

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 2/5

Ocena 1.67 z 5.00. 3 głosów oddanych

czuło się jak kropelki wody pojawiają się na rękach, rosły w oczach a po kilkudziesięciu sekundach spływały strumieniami po rękach i czole. Te z czoła spływały prosto do oczu piekąc okrutnie. Na początku ocierałem czasem czoło rękawem od koszuli, jednak po jakimś czasie rękaw stał się mokry i nawet nie chciało mi się uczynić gestu ręką w kierunku czoła – było za wysoko.

Na całej trasie widzieliśmy na drogach wystrojone jak jarmark, przepiękne ciężarówki i autobusy, za którymi ciągnęły się tumany kurzu. Jedne i drugie zawsze mocno obładowane. Na dachach autobusów często podróżowało wielu pasażerów siedzących zazwyczaj miedzy górami worków i innych pakunków. Większość z tych autobusów to stare rozklekotane wraki, ale niektóre z nich to nowe, klimatyzowane autokary tak samo jednak wymalowane i obwieszone jak cała reszta. Innym często spotykanym środkiem transportu w Pakistanie są pick-upy wyładowane do granic możliwości. Na jeden samochód spokojnie wchodzą dwa tuziny ludzi.

Wieczorem około 19 dotarliśmy w końcu do Lahore. Dworzec w Lahore to okazały budynek z czerwonej cegły. Jest na nim kilkanaście niezwykle długich peronów i oczywiście tłumy ludzi. Przed dworcem dopadli nas goście oferujący noclegi. Większość Polaków poszło do jakiegoś znanego im ponoć hotelu za 5 dolców. My poszliśmy z gościem, który oferował nocleg za 50 pakistańskich rupii(1 USD). Powiedział też, że mieszkało u niego wielu Polaków i Czechów. Hotelik jego (Fort Lahore) był zaledwie 5 minut drogi od dworca. Droga do naszego hotelu po przejściu przez w miarę czysty plac przed dworcem wiodła po wąskich zasyfiałych uliczkach. Szliśmy omijając błoto i graty tarasujące drogę. Gapili się na nas wszyscy stojący przy ulicy. Ich wzrok ukazywał nienawiść do bogatych turystów, których rządy przez imperialną politykę pozbawiają ich środków do godziwego ...