Strona główna » Polska Dania » Bałtyk 1999

W czerwcu '99 wraz z kolegą Wojtkiem udało nam się zorganizować rejs, a właściwie dwa na jachcie Carter, wypożyczonym z Trzebieży. Łódka nie jest zbyt okazałych rozmiarów, ma jednak sprawny 30KM silnik i dość miejsca na sześć osób. Niestety ma też ograniczenie P20, które jednak prawie pozwoliło, zgodnie bardzo restrykcyjnymi przepisami PZŻu zrealizować dość ambitną jak na taki jacht trasę rejsu.

Sesja zdjęciowa z syrenką Wyprawę podzieliliśmy na dwie załogi. Pierwsza składała się z mojego ojca, wujka i dwóch jego kolegów, którzy mieli okazję po raz pierwszy zakosztować zalet morskiej żeglugi. Druga -ze znajomych ze szkoły.

Zaczęliśmy rano 2 czerwca w Trzebieży, po zapakowaniu się przepłynęliśmy przy południowym wietrze zalew Szczeciński i po obiedzie w Świnoujściu wypłynęliśmy na noc do Sassnitz na Rugii. Nie obyło się oczywiście bez rzygania po pysznych gołąbkach z Międzychodu...

Bałtyk 1999

Adamsulewski
2005-12-09 18:37:30

Wyświetlono razy (ostatnio: )

odpina jak wózki w supermarkecie i oddaje w innym miejscu odbierając "zainwestowane" 20DK. Jedno z najładniejszych zdjęćPo wizycie w Kopenhadze, kierując się w stronę Lubeki, do której z powodu mocno niesprzyjających warunków pogodowych nie udało się dotrzeć, zawinęliśmy na wyspę Mon.

Znajdują się tam wapienne skały, które tworzą klify o wysokości dochodzącej do 100m. Bałtycka szara woda w blasku słońca nabiera nagle pięknego zielonego koloru, który komponuje się z bielą skał. Całe wybrzeże wyspy objęte jest rezerwatem, z mnóstwem ptaków i drzew. By dotrzeć z portu na skały potrzeba jakiś trzech godzin marszu, co nie odbiło się dobrze na naszych zasiedziałych nogach...
Kolejnego dnia skierowaliśmy nasz kurs dalej na SW, jednak wiatr powoli stawał się coraz słabszy, aż morze zamieniło się w lustro. Cholerna wyżowa pogoda nie zmieniła się do końca naszej wyprawy, krzyżując nasze plany. Zmuszeni flautą odpaliliśmy Volvo Penta, dobijając wkrótce do Harbolle na Zelandii. Widok biegających nago o zmroku Duńczyków psuł nam trochę apetyt podczas obiadu, jednak darmowa, już wolna sauna zrekompensowała straty moralne całej ekipy...
Zaladunek rzeczy na jacht Przy braku wiatru, który czasami przeistaczał się w słabą bryzę, dotarliśmy jedynie do Lubecker Bucht, i skierowaliśmy się z powrotem na wschód do Świnoujścia. W środku upalnego dnia morze było gładkie jak lustro, można się było kąpać z jachtu bez najmniejszej obawy że pozostała część załogi postanowi cię zostawić.

Niestety z moich obliczeń zaczęło wynikać, że aby zdążyć na siedemnastego, należy posuwać się co najmniej 4kn (4 węzły) non stop. Płynęliśmy dzień i noc na warczącym ciągle silniku, wyłączając go czasami gdy przychodził szkwał jednego stopnia w skali Bouforta. Odwiedziliśmy jeszcze po drodze kilka niemieckich wiosek rybackich jak Gedser, Grossenbrode, Drasser Ort, Hasle. Był też problem z kończącą się ropą. W jednej wiosce trzeba było niemalże na kolanach błagać rybaków, by zechcieli nam trochę odsprzedać.

Kolejne tankowanie było w Sassnitz o trzeciej w nocy z uprzejmego, polskiego jachtu, a ostatnie już całkiem normalne w Świnoujściu. Rejs zakończył się pomyślnie po przepłynięciu zalewu w Trzebieży. Udało się zdążyć po przepłynięciu w sumie 890Mm akurat godzinę przed wygaśnięciem umowy charterowej.

W rejsie udział wzięli:
I-szy etap:
* Adam Sulewski - Kapitan
* Wojciech Tomczak - I oficer
* Tomasz Sulewski - II oficer
* Marek Przybyłowski - III oficer
* Marek Kasprzak - IV oficer
* Maciej Sulewski - Załoga

II-gi etap:
* Adam Sulewski - Kapitan
* Wojciech Tomczak - I oficer
* Zosia Ferlak - II oficer
* Jan Iżykowski - III oficer
* Kamila Hipnarowicz - IV oficer
* Tomasz Krowicki - Załoga

Fotografie wykonali:
- fot.Tomasz Sulewski
- fot.Adam Sulewski
- dr mgr fot.Kamila Hipnorowicz
- mgr fot.Jan Iżykowski