Afryka Zachodnia 2004 - Inne miejsce godne chwili uwagi

Wyświetlono razy (ostatnio: )

fulbejski kapelusz lub kolorowa koszula. W tej ostatniej wprawdzie żaden biały nie wygląda równie korzystnie jak miejscowy, ale zawsze będzie to coś niezwykłego. W Timbuktu koniecznie trzeba się zaopatrzyć w wisiorek na szyję, tuareski krzyż. W Djenne warto kupić miejscową tkaninę, która jest barwiona gliną! Ale uwaga z praniem! Wprawdzie przy zakupie sprzedawcy zarzekają się, że nie barwi, ale prawda jest nieco inna. Dogońskie figurki, zarówno drewniane jak i metalowe wytapiane metodą traconego wosku będą przypominać widoki z Bandiagary. I oczywiście warto przywieźć trochę płyt z tamtejszą muzyką - począwszy od malijskich nagrań z „korą”, czyli rodzajem tamtejszej harfy, w roli głównej aż do różnych wyczynów na bębnach. Może to być muzyka tradycyjna, albo zupełnie współczesna, zelektryfikowana i skomputeryzowana. Cała Zachodnia Afryka przesiąknięta jest muzyką - po powrocie cały czas coś w człowieku gra... Jeśli chcesz wysłać komuś pocztówki - koniecznie w Mali. Tylko tam jest duży wybór pięknych pocztówek. Potem nie jest już tak ciekawie.

Lektury. Podczas tego wyjazdu korzystałem z dwóch angielskojęzycznych przewodników Bradta, „Mali” (wyd. 2000) i „Ghana” (wyd. 2004). Praktycznie wszystko z bieżących niezbędnych informacji jest w tych przewodnikach. Lekturą uzupełniającą może być nieco już przestarzała, ale klasyczna „Stara Afryka na nowo odkryta” (wyd. 1961) Basila Davidsona, gdzie całkiem sporo informacji na temat historii rozwoju Afryki Zachodniej i jej mieszkańców. Zupełnie niezwykłą pozycją jest książka Alvise da Ca’da Mosto „Podróże do Afryki” (wyd. 1994) - tłumaczenie oryginalnej relacji portugalskiego podróżnika z XV wieku. Niektóre tylko fragmenty tej książki wprost odnosiły się do miejsc, które odwiedziłem, jako że Portugalczyk podróżował morzem. Ale opisy ludzi, ich życia, organizacji, metod handlu są absolutnie fascynujące! Co więcej - ma się nieodparte wrażenie, że wiele z obserwacji nie straciło nic z aktualności.

Przeczytać także warto „Timbuktu i okolice” (wyd. 2002) Marka Kulczyka, gdzie autor opisuje swoją backpackerską podróż przez Mali. A dodatkowo by mieć przedsmak pustyni mogę polecić doskonałą lekturę „Sahary” Michaela Palina (wyd. 2004) traktującą o wyprawie wokół największej pustyni. Przy pewnym szczęściu można także zobaczyć w Polsce film, jaki Palin nakręcił podczas tej podróży (BBC pokazywała go w 2005 roku - niestety tylko w wersji angielskiej, ale jak się przeczytało książkę to język nie jest żadną przeszkodą!).

Pięknie wydany przez National Geographic album „Afryka” Johna Readera (wyd. 2001) może nie jest najbardziej wartościową pozycją, ale przepiękne zdjęcia rekompensują polityczną poprawność tekstu.

Natomiast na miejscu można spróbować kupić jakieś książki - oprócz „Handbook on Asante culture” (wyd. 2002), którą dostałem z dedykacją autora, a która jest przyzwoitym materiałem o Aszantach - udało mi się kupić za psie pieniądze podręcznik historii Afryki dla szkół w Ghanie oraz bajki dla dzieci Aszantów. Przeurocze i szalenie afrykańskie! W Muzeum Narodowym Mali jest dobrze zaopatrzona w ciekawe albumy księgarnia, ale ceny są wysokie.

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Mali - wybierz obszar, który cię interesuje: