Afryka Zachodnia 2004 - Impresje Mali

Wyświetlono razy (ostatnio: )

upadek obyczajów. W mieście wszystko ma swoją cenę, wszystko jest na sprzedaż. Doszło do tego, mówił, że nawet za wodę na pustyni żądają zapłaty. To już zupełnie nie mieściło się w tradycyjnych tuareskich zasadach!

Twierdził, że bez problemów rozpoznaje z przedstawicielem którego plemienia rozmawia, z kim się spotyka. Dotyczyło to wszystkich plemion pustyni, także jego współziomków. Kiedy spytałem jak rozpoznaje, że ktoś należy do plemienia Bella choć mówi tym samym co on językiem, żachnął się i spytał tonem, od którego aż ciarki przechodziły po plecach: „A ty nie potrafisz odróżnić niewolnika od szlachetnie urodzonego”?

Tuaregowie mówią wieloma językami, ponieważ handel wymaga kontaktów z wieloma plemionami i ludami. Azima rozmawiał po angielsku barwnie i obrazowo. Znał także francuski, niemiecki i kilka lokalnych języków. Sprawiał wrażenie człowieka wykształconego i bywałego. Jak mi potem powiedziano - Azima nie umie czytać i pisać.

Dziewczynka u przeprawy

Do Djenne trzeba jechać w poniedziałek. To dzień targowy, a kolory, zapachy i hałas przyprawiają o zawrót głowy. Kiedy idziesz przez plac pod wielkim meczetem masz wrażenie, że za chwilę na targ wjedzie kupiecka karawana. Kiedy stajesz nad misami pełnymi różnego ziarna całym sobą wchłaniasz zapachy. A obok sprzedają ryby, a jeszcze obok kobieta z kolorową miednicą na głowie ucina sobie pogawędkę z handlarką, a dalej ktoś naładował na rower jakiś ciężar i przeciska się przez tłum. Wokół kręci się gromada dzieciaków gotowa pobić się o jakiś drobiazg. Tu sprzedaje się kolorowe stroje, ówdzie handluje się drewnem. Zapuszczono jakiś agregat, który hałasuje na pół placu. Nieopodal w bocznej uliczce można kupić pączki (smakują jak nasze!!!). Nagle poryczało się dziecko i mama musi wytrzeć zasmarkany nos. A wszystko w wielobarwnym, rozkrzyczanym ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Mali - wybierz obszar, który cię interesuje: