Strona główna » Węgry Turcja Rumunia Indie » Autostopem z Indii (część 6, Powrót do domu)

Pociągiem jest do Dehli tylko 3 godziny, więc za ostatnią kasę, którą mam w kieszeni docieram do moich bagaży. Wymieniam częśc pozostałych dolarów i idę na obiad...

Autostopem z Indii (część 6, Powrót do domu)

Pawel Palasz
2003-12-02 21:31:21

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.33 z 5.00. 3 głosów oddanych

o zielonym mikrobusie podobnym do naszego, który przewoził 25 ludzi, może Kurdów z PKK. Nasz też jest częściowo zielony, obklejony kolorowymi nalepkami jak choinka. Mamy czekać.

Jest już szósta. Chcę zadzwonić do ambasady. Mam to wszystko w dupie. Siedzimy bez sensu, praktycznie w areszcie domowym na świeżym powietrzu. To znaczy przed posterunkiem i nie możemy nigdzie odejść. Jestem głodny, świadomy zmarnowanego czasu i moich minimalnych funduszy. Nie stać mnie na takie postoje, które nie wiadomo, kiedy się skończą. Geoff ma taki sam pomysł z telefonem do ambasady, ale oczywiście ja mam się zamknąć. Co gorsza nie mam zapisanego telefonu do ambasady polskiej w Turcji. Wchodzę do pokoju, gdzie siedzi szefu i paru innych policjantów i domagam się możliwości zadzwonienia do ambasady. Odpowiada mi pusty śmiech, chyba ich grzeczność tu się kończy. Mam się wynosić z powrotem na dwór. Bardzo chętnie, ale niech oddadzą paszporty. Geoff idzie drogą na pocztę, która jest kawałek za posterunkiem. Doganiają go samochodem, widzę jak wsiada, wprawdzie bez pomocy, ale i tak przestaje mi się to podobać. Geoff siedzi w suce i widzę stąd przebieg jakiegoś przekonywania. Zaczyna być niewesoło. Wymykam się też na pocztę, ale skrótem przez podwórko. Okazuje się, że to całkiem blisko. Na miejscu oczywiście kłopot polega na wytłumaczeniu urzędnikowi aby zadzwonił na informację i spytał się jaki jest numer do polskiej ambasady. Nie lada zawiłość. Pod pocztę podjeżdża suka z Geoffem w środku. Wołają mnie, wreszcie wchodzą do środka i jeden grubszy pies pomaga mi delikatnie obrać właściwy kierunek do samochodu. Bardzo fajnie. Zabierają nas samochodem na posterunek, gdzie ten sam komendant, który śmiał sie gdy chciałem zadzwonić teraz ... pozwala nam zadzwonić z poczty. Tym samym samochodem zostajemy zawiezieni z powrotem. Wyszło, że po prostu pozwolili nam zadzwonić i wszystko cool. Pozwolili ...