Grossglockner - Nie tylko dla orłów
Grossglockner - Nie tylko dla orłów
Tojazwin2005-11-18 14:23:47
Wyświetlono razy (ostatnio: )
Między innymi każdy dostał torbę żarcia, które moim zdaniem powinno było starczyć na dwukrotnie dłuższy czas, niż przewidywał kalendarz wyprawy. Zresztą, jak ktoś przy okazji mądrze stwierdził, zjeść to by jeszcze może dało radę, ale gorzej z noszeniem. Okazało się, że Grossglocknera zdobywamy od strony południowej, trzeba więc było dojechać do Kals, objeżdżając Wysokie Taury przez Wiedeń, Graz i Klagenfurt.
Dzień drugi, 19.05.2004:
Na miejsce dotarliśmy o świtaniu - akurat było nieco czasu na przepakowanie plecaków, zanim otworzyli schronisko Lucknerhaus (1920 m). Po skorzystaniu z toalet i kawiarni (kolejność dowolna) udaliśmy się na pierwszy odcinek bojowy. Początkowo szliśmy spokojnym spacerkiem drogą, która stopniowo zawęziła się do ścieżki. Od pierwszego krótkiego postoju koło (nieczynnego) schroniska Lukcnerhütte (2240 m) zaczął się śnieg, początkowo niezbyt głęboki, potem sprawiający momentami pewne problemy. Od czas do czasu któryś z objuczonych uczestników zapadał się po kolana, albo i po... głębiej, ale mimo tego i słabo przespanej nocy humory dopisywały. Po jakichś czterech godzinach dotarliśmy do miejsca pierwszego noclegu - Stüdlhütte (2800 m).
Resztę dnia spędziliśmy na odsypianiu, pichceniu i robieniu fotek. Warunki w schronisku okazały się zaskakująco luksusowe: w sali o wdzięcznej nazwie „Lager 1” pomieściło się 16 uczestników, na kojach leżały materace, koce i poduszeczki. W umywalni była ciepła woda, a w knajpie zimne piwo, więc nawet najbardziej rozpasane zachcianki można było spełnić. W Stüdlhütte ruch był nawet spory, głównie z powodu narciarzy ski-tourowców, którzy na okolicznych lodowcach wciąż mieli znakomite warunki do hasania.
Dzień trzeci, 20.05.2004:
Ponieważ ze zrozumiałych względów ludność udała się wcześnie na spoczynek, następnego dnia zerwała się po części przed szóstą
...
Zobacz zdjęcia:
Austria
Austria - wybierz obszar, który cię interesuje:
