Krętą drogą przez las, pozostawiając ostatnie budynki miejscowości Rytwiany, przemierzamy ok. dwóch kilometrów. Pomiędzy rozstępującymi się drzewami dostrzegamy zwarte budynki klasztoru. Do jego wnętrza prowadzi droga przez trzy bramy połączone tzw. szyją, czyli wysokim murem oddzielającym ją od ogrodów objętych klauzurą. Trzy bramy symbolizują trzy wtajemniczenia w życie eremickie kamedułów. Trzecia z nich, opatrzona w górnej części małą wieżyczką z dzwonkiem niegdyś, gdy kwitło tu pustelnicze życie, była na stałe zamknięta. Architektura klasztoru jest surowa, oszczędna o bardzo przejrzystym układzie, do perfekcji opracowanej funkcjonalności. Białe ściany budynków przycupnięte pod konarami drzew przypominają habity kamedułów a życzliwa roślinność lasu i ogrodu rozpościera nad nimi opiekuńczy parasol.<br/>
Cykl Gminy polskie - gmina Rytwiany - Pustelnia Złotego Lasu - Eremus Silvae Aureae.
GminaRytwiany2005-10-28 13:55:08
Wyświetlono razy (ostatnio: )
Krętą drogą przez las, pozostawiając ostatnie budynki miejscowości Rytwiany, przemierzamy ok. dwóch kilometrów. Pomiędzy rozstępującymi się drzewami dostrzegamy zwarte budynki klasztoru. Do jego wnętrza prowadzi droga przez trzy bramy połączone tzw. szyją, czyli wysokim murem oddzielającym ją od ogrodów objętych klauzurą. Trzy bramy symbolizują trzy wtajemniczenia w życie eremickie kamedułów. Trzecia z nich, opatrzona w górnej części małą wieżyczką z dzwonkiem niegdyś, gdy kwitło tu pustelnicze życie, była na stałe zamknięta. Architektura klasztoru jest surowa, oszczędna o bardzo przejrzystym układzie, do perfekcji opracowanej funkcjonalności. Białe ściany budynków przycupnięte pod konarami drzew przypominają habity kamedułów a życzliwa roślinność lasu i ogrodu rozpościera nad nimi opiekuńczy parasol.
Tu w rytwiańskim lesie w dniu 17 sierpnia 1617 roku, tuż po święcie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny spotykają się mnisi kamedulscy z krakowskiej Srebrnej Góry z właścicielami dóbr, Janem Magnusem i Gabrielem Tęczyńskimi. Wybierają niewielką polankę na wzgórzu, oddaloną od osad ludzkich, na miejsce lokalizacji Pustelni Złotego Lasu. Kilka lat później, 1 maja 1624 roku, zakonnicy rozpoczną budowę od położenia kamienia węgielnego przez biskupa krakowskiego Marcina Szyszkowskiego. Marszałek Wielki Koronny (założyciel pustelni na Bielanach krakowskich) wygłosił mowę na chwałę fundatora. Tak powstaje jedna z licznych w tym czasie fundacji magnackich na tych ziemiach, wypełniona żarliwością pragnienia lepszego świata i kontrreformacyjnej pobożności.
Owa wyłączona enklawa to surowa architektura - jak życie mnichów kamedulskich, kryjąca wewnątrz ogromne bogactwo wnętrza świątyni.Prace według projektów przywiezionych z Włoch rozpoczyna ojciec Hiacynt, następnie nadzoruje (1625-26) ojciec Sylwano Bosselli. W 1629 roku rozpoczynają
...
Zobacz zdjęcia:
Polska
Polska - wybierz obszar, który cię interesuje:
