Strona główna » Gwatemala Belize » Belize i Gwatemala

Belize. Przelotnie tylko smigniemy przez ten niewielki, dziwny kraj. Najwieksza zmora podrozy sa wizy...

Belize i Gwatemala

Kinga
2003-11-23 12:48:07

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

nie przedzieralam. Nasze nowe buty sa nie do poznania, chwilami wydawaly sie wazyc wiecej niz plecaki z jakims poltonowym, blotnistym obciazeniem. Zeby tylko bloto... Co jakis czas na sciezce po prostu woda, trzeba sie przedzierac bokami, przez dzungle. Takie warunki wyzwalaja najgorsze instynkty. Moj wegetarianizm i milosc do zwierzatek koncza sie na komarach. Nie da sie ich nie zabijac, choc walka to nadaremna, w miejsce jednego zabitego nadlatuje dziesiec innych. Na szczescie na noc mamy moskitiere, bo nie przezylibysmy. Do tego jeszcze kleszcze. Cale stada malutkich klesczykow wspinajacych sie po nogawkach spodni. Przed kleszczami jednak nas ostrzezono i mamy specjalny proszek do posypywania, chyba dziala. W kazdym razie po calym dniu mozolnego marszu nie znalezlismy jeszcze obozu, do ktorego mielismy dotrzec pierwszego dnia. Czy zbyt wolno idziemy, bo warunki nie pozwalaja szybciej, czy to nie ta droga? Nie ma kogo zapytac, nie ma drogowskazow-sciezkowskazow. Nie wyglada to ciekawie. Szczesciem zmrok zastal nas nad mokradlem-bajorkiem. Woda. Mozna ugotowac, umyc gary, zagotowac wody do picia. Jestesmy wyczerpani. Zobaczymy co przyniesie jutro.

20 grudzien 1999
Dzien pod znakiem nadziei i rozczarowan. Niestety rozczarowanie zwyciezylo. Nie bedziemy ogladac zachodu i wschodu slonca i pelni ksiezyca ze szczytu najwiekszej majowej piramidy. marzenia nie zawsze sie spelniaja. Choc zrobilismy wszystko co w naszej mocy. Z rana - poszukiwanie dalszej sciezki, tylko ze zamiast na polnoc prowadzila na wschod. Ale ze to jedyna, poszlismy. zaprowadzila do jakiegos opuszczonego obozu i to mniej wiecej koniec. zawracamy. Z powrotem nad wode, gdzie spalismy. Tam patrzymy - po drugioej stronie wody kontynuuje sie sciezka. Nie znajdujemy obejscia, nie ma wyjscia. Zdejmujemy buty i spodnie i przeprawiamy sie na druga strone. Tam wkrotce sciezka doprowadza nas do miejsca, gdzie najwyrazniej bylo obozowisko, teraz nie ma nawet chat z palmowych lisci, ale... jest drzewko ...