Strona główna » Stany Zjednoczone » Diabelska wieża

Z Kurtem umawiamy sie na jutro... Proponuję "El Craco Diablo" bo... pododa mi sie nazwa. "Diabelska Rysa" na wschodniej scianie to w zasadzie dwu-wyciagowa szostkowa rysa a ponad nia dwa wyciagi do szczytu.

Diabelska wieża

Crazytrails
2003-11-22 22:54:12

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 3 głosów oddanych

Ogromne platki sniegu powoli opadajace, w swiatlach reflektorow na gladka czern autostrady, zamieniaja sie nieoczekiwanie w zielonkawo-krwawa miazge na przedniej szybie samochodu. To miliony ciem na swej samobojczej pielgrzymce ku swiatlu. Zmeczenie daje o sobie znac. Nie pomagaja wypalane, jeden za drugim papierosy, ani ogluszajacy ryk "The Cure" ze wszystkich kolumn. Powieki ciaza niebezpiecznie. Przede mna jeszcze ponad tysiac kilometrow drogi do celu, polnocno-zachodniego zakatka stanu Wyoming.

Kolejny papieros, kolejny "numer" Smith’a swidrujacy w uszach, wokol zalane noca prerie amerykanskie. Musze odpoczac. Szosta wieczor, dojezdzam do Moorcroft. Osada "typical american"- pare rozlatujacych sie, drewnianych szop, kilka mobil-homes, bar i zardzewiala stacja benzynowa. Zjezdzam z autostrady przy ogromnej tablicy z napisem "Devil’s Tower National Monument". Otoczenie zmienilo charakter. Plaskie, spalone sloncem prerie ustapily miejsca niewielkim , porosnietym rachitycznym laskiem pagorkom. Nic tu jednak nie zapowiada istnienia jakichkolwiek skal. Z coraz wiekszym zniecierpliwieniem osiagam szczyt kolejnego pagora i... oto ona. Zalana promieniami zachodzacego slonca, odcinajaca sie krwawa czerwienia od ciemnej zieleni doliny-"Diabelska Wieza".

Pomimo zapadajacego zmierzchu szybko wyrzucam swoje graty na ostatnim wolnym miejscu kampingowym i kreta, lesna droga jade pod sama podstawe "skalki". Teren wokol pieczolowicie zagospodarowany, kioski, pamiatki, hot-dogi, ogromny parking dla autokarow, a nawet niewielki amfiteatr, gdzie rangersi objasniaja "ceprom" m.in.w jaki sposob ci "szalency ze sznurkami" wygramalaja sie na wierzcholek. Od razu widac, ze chodzi tu przede wszystkim o wyciagniecie jak najwiekszej ilosci szmalu od przewalajacych sie tlumow. Komfortowa, czesciowo wyasfaltowana sciezka obchodze skale dookola. W swietle ksiezyca wyglada tajemniczo i groznie. Srebrno-czarne kominy, rysy, szczeliny i zaciecia. Olbrzymie kolumny miejscami ...