Strona główna » Maroko » Akrobaci, węże i gawędziarze...

Kiedy znajdziesz się w Marakeszu, musisz koniecznie odwiedzić plac Jemaa el Fna. Jest to miejsce przedziwne, na którym prawdziwe życie rozpoczyna się o zachodzie słońca atakując wszystkie nasze zmysły.

Akrobaci, węże i gawędziarze...

Marzena
2003-11-22 22:30:17

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.00 z 5.00. 4 głosów oddanych

Wzrok napawamy egzotycznymi strojami, węch zapachami z prowizorycznych kuchni, słuch dźwiękami trąbek zaklinaczy węży. Dotykamy miękkich dywanów, smakujemy migdałów, orzeszków ziemnych i gotowanych warzyw.Czy to wystarczy? Ruszajmy więc w tłum.

Marakesz jest czwartym co do wielkości miastem Maroka. Powstał pod koniec XI wieku i szybko stał się stolicą imperium arabskiego, które wkrótce zajęło obszary od Algierii po wybrzeża Atlantyku i od rzeki Ebro w Europie do rzeki Senegal w Afryce. Stara część miasta (medina) wygląda tak samo jak przed wiekami – niskie domy z maleńkimi oknami lub pozbawione ich (by zapewnić mieszkańcom odosobnienie i ciszę), wąskie zatłoczone uliczki, meczety z wysokimi minaretami, z których muezini nawołują do modlitwy pięć razy dziennie, ogrody za wysokimi murami i ludzie ubrani tradycyjnie w białe lub pasiaste dżillaby, haiki, turbany. Czarczafy zakrywające twarz mężatek, osły taszczące na grzbietach ciężkie tobołki czy barwnie odziani sprzedawcy wody z pozawieszanymi na szyi miedzianymi szklaneczkami przenoszą nas w odległe czasy.

Każdy odwiedzający Marakesz ma swoje ulubione miejsca. Dla jednych są to pałace królewskie, dla innych meczety, czy grobowce jednej z panujących kiedyś dynastii. Na mnie największe wrażenie wywarł ogromny plac Jemaa el Fna – tętniące życiem centrum mediny. Dawno temu saadycki sułtan Ahmed el Mansur chciał zbudować na miejscu placu meczet Jemaa el Hana. Z powodu serii niefortunnych zdarzeń władca nie zdołał zrealizować swoich planów przed śmiercią. W związku z tym plac nazwano Jemaa el Fna czyli Meczet Ruin. W późniejszych czasach wystawiano tu na pokaz głowy straconych ofiar. Stąd też wzięło się tłumaczenie nazwy placu jako “stowarzyszenie umarłych”.

Dzisiaj na placu nie widać żadnych oznak śmierci. Wręcz przeciwnie, życie aż kipi od nadmiaru ruchu, tańca, śpiewów, opowieści i handlu. ...