Na mojito do Hawany

Marzena Wyświetlono: 1575 razy 2003-11-22 13:06:11

Ocena:2.67 (87 głosów)

Nie wyobrażam sobie, by mojito (czyt. mochito) mogło gdzieś smakować tak wybornie jak w ulubionym barze Ernesta Hemingwaya "La Bodeguita del Medio" w Hawanie...

W małych pomieszczeniach unosi się siwy dymek z cygar, pomiędzy którym oczyma wyobraźni można zobaczyć samego wielkiego pisarza, który każdy dzień rozpoczynał od kawy, drinka i gazety siedząc przy jednym ze stolików. Zanim zasiądziemy jak on, pospacerujmy po starej Hawanie.

Hawana musiała być kiedyś najpiękniejszym miastem obu Ameryk. Świadczą o tym budowle, położenie miasta i układ uliczek. Niestety, nieubłagany czas, a przede wszystkim brak pieniędzy na remonty, spowodowały, że większość pięknych niegdyś kamienic obecnie straszy swoim wyglądem. Puste okna, w których wiszą sznurki z praniem, obdrapane ściany, sypiący się tynk, wyzierająca zewsząd bieda dają obraz niezwykle przygnębiający. Mimo to, a może właśnie dlatego by jeszcze coś zobaczyć, do Hawany przybywa mnóstwo turystów z całego świata. Miasto ma bowiem specyficzny klimat i atmosferę, których nie dało się zburzyć nawet panującemu wszechobecnie komunizmowi.

Trochę historii

Port Hawana powstał w 1519 roku, a w 1552 r. miasto zostało siedzibą władz Kuby i bardzo zyskało na znaczeniu. Dzięki handlowi, głównie czarnymi niewolnikami, ale także cukrem, kawą i tytoniem szybko stało się największym ośrodkiem Karaibów. Z powodu częstych napaści korsarzy wzniesiono potężne fortyfikacje, z których do dziś zachowały się dwie największe fortece: Castillo de la Punta i Castillo del Morro. Latarnia morska z 1844 r. zbudowana przy tej drugiej ma 24 m wysokości, a jej światło widoczne jest z odległości 80 km. Kiedy w 1902 roku została proklamowana Republika Kuby, 250-tysięczna Hawana, wraz z resztą kraju, znalazła się w strefie wpływów Stanów Zjednoczonych. Po rewolucji, 1959 roku i objęciu władzy przez Fidela Castro rozpoczęła się epoka kubańskiego socjalizmu. USA wprowadziły embargo handlowe, które w zdecydowany sposób zaważyło na współczesnej sytuacji Kuby.

Po czasach świetności

pozostały jeszcze ślady na starówce, gdzie barokowe budynki dominują w jej panoramie. Ornamentyka kubańskiego baroku jest jednak o wiele skromniejsza od przeładowanego zdobieniami stylu hiszpańskiego czy meksykańskiego. Do budowy używano tu bowiem kruchego wapienia, który nie pozwalał na filigranowe cyzelowanie.

Elementem dominującym po zachodniej stronie najstarszego Plaza de Armas jest Pałac Kapitanów Generalnych z końca XVIII wieku - obecnie ratusz i siedziba Muzeum Miejskiego. Okazała fasada prowadzi na piękny dziedziniec z marmurowym posągiem Kolumba. Na jednej ze ścian pałacu umieszczona jest cegła z Zamku Królewskiego w Warszawie. Nad Plaza de la Catedral góruje bogato zdobiona kolumnowa katedra, która jest jednym z najpiękniejszych kościołów w stylu barokowym w Ameryce Łacińskiej. Podobno w katedralnym grobowcu spoczywały kiedyś szczątki samego Krzysztofa Kolumba. Teatr im. Federico Garcia Lorci z 1937 r.

Strona: 1, 2, 3

Oceń relację