Strona główna » Łotwa Norwegia Litwa Finlandia » FInlandia - Norwegia - Estonia - Łotwa - Litwa 2005

Udało nam się wyrwać z domu i pracy na całe trzy tygodnie. W porównaniu z dwoma poprzednimi latami, to niezły sukces. Miało to swoje odzwierciedlenie w przebytej przez nas trasie - 7,5 tyś. km i ilości miejsc, które chcieliśmy zobaczyć i odwiedzić, co nam się udało. A szczegóły trasy poniżej...

FInlandia - Norwegia - Estonia - Łotwa - Litwa 2005

Cebo
2005-09-22 20:24:04

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 2 głosów oddanych

(notabene zamkniętą). I rzeczywiście na polu, zaraz za zabudowaniami farmy stoi sobie, na tle jednego z ładniejszych kościółków jakie widzieliśmy, słomiany mamut. Okazało się, że dwa lata wcześniej przybyli do wioski ludzie z miasta i spytali, czy mogą postawić przy drodze mamuta z siana i słomy. Pozwolenie dostali, mamuta postawili, a teraz miejscowi utrzymują mamuta przy istnieniu, od czasu do czasu w razie potrzeby dokładając wywianą przez wiatry słomę czy siano.

Wspomniany kościółek okazał się niestety zamknięty dla zwiedzających, więc musieliśmy się zadowolić obejrzeniem go jedynie z zewnątrz.

Jakieś 9 km od centrum Perikkala w kierunku Imola w lesie, przy drodze jest dom tworzącego od ponad 40 lat artysty-samouka. Człowiek ten wszystkie swoje dzieła ustawia we własnym ogrodzie, który udostępniony jest przez 24 godziny dla każdego, kto tylko zechce obejrzeć prace (jedyny warunek - wpisanie się do księgi gości). A są to betonowe posągi, głównie postaci ludzkie. Niektóre z nich robią niesamowite wrażenie, innych nie chciałabym oglądać po raz drugi. Sprawiają to głównie szklane oczy i szczerzące się z otwartych ust wstawione tam sztuczne szczęki. Udało nam się nawet spotkać osobiście autora, który wychodził z domu zanieść coś do garażu. Bardzo intrygowało nas jak on te postacie wykonał, chcieliśmy z nim porozmawiać, niestety nie mówił on po angielsku. Nie porozmawialiśmy więc.

Dzień 16.

Zgodnie z przewodnikami, tego dnia czekała nas trasa przez najpiękniejsze rejony fińskiego pojezierza. Nawet pogoda zaczęła nam sprzyjać i oczyściła z chmur niebo. Zrobiło się ciepło i przyjemnie. I tak oto w blasku słońca wjechaliśmy na Punkharju Ridge. I rzeczywiście trzeba przyznać, że miejsce jest piękne. Przez całą jego długość prowadzi droga pomiędzy dwoma jeziorami. Zaledwie kilka metrów dzieli samochód od wody i to zarówno po lewej, ...