Strona główna » Łotwa Norwegia Litwa Finlandia » FInlandia - Norwegia - Estonia - Łotwa - Litwa 2005

Udało nam się wyrwać z domu i pracy na całe trzy tygodnie. W porównaniu z dwoma poprzednimi latami, to niezły sukces. Miało to swoje odzwierciedlenie w przebytej przez nas trasie - 7,5 tyś. km i ilości miejsc, które chcieliśmy zobaczyć i odwiedzić, co nam się udało. A szczegóły trasy poniżej...

FInlandia - Norwegia - Estonia - Łotwa - Litwa 2005

Cebo
2005-09-22 20:24:04

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 2 głosów oddanych

(prawdziwie bajkowe uroczyska), trochę łąk, żółty piasek na niewielkiej plaży nad jeziorem. I sporo wspinaczki.

Ten dzień zakończyliśmy nad jeziorem Pielinen.

Dzień 15.

Jeszcze przed otwarciem Bunkier Muzeum w Joensuu znaleźliśmy się u jego "bram". Trudno określić to inaczej, ponieważ - jak sama nazwa wskazuje, na muzeum składa się bunkier, okopy, nieco zasiek i dział. Gdy my czytaliśmy historię umocnień, wywieszoną na tablicy, zjawili się pracownicy muzeum i w kantynie rozkładali swoje rzeczy. Młody chłopak, nasz przewodnik, oprowadził nas po terenie muzeum i opowiedział jeszcze raz ze szczegółami historię Linii Salpa, która powstała w latach 1940-41 i 1944. Jej głównym zadaniem była obrona ziemi finlandzkiej przed zakusami Związku Radzieckiego. I chociaż front do niej nie dotarł, to stanowiła niezły argument przetargowy (pokaz siły) na późniejszych negocjacjach pokojowych.

I w ten oto sposób zwiedziliśmy okopy (wciąż odnawiane i odbudowywane), stanowiska obrony przeciwlotniczej i dwa w pełni zachowane bunkry. A na koniec (czas na drugie śniadanie nadszedł) w kantynie napiliśmy się kawy i herbaty, zagryzając kanapkami.

Z muzeum ruszyliśmy na poszukiwanie Automuzeum, które miało być w okolicy (to jedna z takich naszych małych tradycji wakacyjnych). Okazało się nawet, że są dwa muzea - jedno w szopie, mieszczącej kilkanaście pojazdów na krzyż i drugie, już takie konkretne z grubo ponad setką samochodów.

Po motoryzacyjnych wrażeniach wróciliśmy do Joensuu, by uzupełnić nasze zapasy przed dalszą drogą. A później - no po prostu ruszyliśmy w dalszą drogę.
Jechaliśmy sobie spokojnie przez lasy i pola, wymijając się z deszczem, prześcigając się z burzą, gdy nagle na polu po lewej spostrzegliśmy mamuta (to było w okolicy Rekivaara). Przy najbliższej sposobności zawróciliśmy i podjechaliśmy na parking pod kawiarnią ...