Strona główna » Łotwa Norwegia Litwa Finlandia » FInlandia - Norwegia - Estonia - Łotwa - Litwa 2005

Udało nam się wyrwać z domu i pracy na całe trzy tygodnie. W porównaniu z dwoma poprzednimi latami, to niezły sukces. Miało to swoje odzwierciedlenie w przebytej przez nas trasie - 7,5 tyś. km i ilości miejsc, które chcieliśmy zobaczyć i odwiedzić, co nam się udało. A szczegóły trasy poniżej...

FInlandia - Norwegia - Estonia - Łotwa - Litwa 2005

Cebo
2005-09-22 20:24:04

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 2 głosów oddanych

/>Bardzo nam się spodobało. Co kilka kilometrów na szlaku znajdują się przystanki - wyznaczone miejsca na ognisko z zapasem drewna, siekierą do jego rąbania, koszami na odpadki, leśną latryną. Nieco rzadziej trafiają się chaty traperskie, miejsca na namiot (z drewnianą podłogą), szałasy traperskie. A pomiędzy nimi przeróżne atrakcje, głównie w postaci krajobrazu i wędrujących wszędzie renów, które słychać z daleka, zanim się jeszcze pojawią między zaroślami. Każdy ich krok to specyficzny "klik".

Późnym popołudniem wróciliśmy do samochodu, przebieraliśmy się na brzegu rzeki, w której zimne wody z ulgą włożyłam nogi.

Około 21:30 zaczęło zza chmur wyglądać słońce. Stwierdziliśmy, że chyba zrobimy sobie postój i się poopalamy.

Dzień 13.

W Sodankyla tylko rano zrobiliśmy zakupy i ruszyliśmy do Luosto, do kopalni ametystów. Jest to jedyna w Europie działająca kopalnia tego kamienia, kopalnia odkrywkowa. Umiejscowiona jest na kamiennym wzgórzu Lanpivaara, świętym miejscu ludu Sami. Z tego powodu wydobycie ametystów jest stosunkowo niewielkie i prowadzone nie maszynami, lecz ręcznie. Jak się później okazało, także rękami turystów odwiedzających kopalnię.

Początek wizyty to spotkanie z przewodnikiem przy kubku orzeźwiającego soku i pogadanka na temat ametystów i kopalni. Po tym przeszliśmy do wyrobiska i każdy z nas dostał taki mały, tępy kilofek i znalazłszy sobie swój kącik rozpoczął poszukiwania swojego własnego szczęśliwego kamienia. Zasada była jedna - jeden turysta wynosi jeden kamyk, jeśli znajdzie więcej - nadmiar zostaje dla kopalni (sprytne, prawda? - nie dość, że turyści zapłacą za zwiedzanie i kopanie, to jeszcze zrobią część urobku). Na nas jednak dodatkowo kopalnia nie zarobiła, bo wykopaliśmy sobie po jednym krysztale.

Gdy opuściliśmy Luosto skierowaliśmy się na południe. Czekał nas szmat drogi. ...