Strona główna » Łotwa Norwegia Litwa Finlandia » FInlandia - Norwegia - Estonia - Łotwa - Litwa 2005

Udało nam się wyrwać z domu i pracy na całe trzy tygodnie. W porównaniu z dwoma poprzednimi latami, to niezły sukces. Miało to swoje odzwierciedlenie w przebytej przez nas trasie - 7,5 tyś. km i ilości miejsc, które chcieliśmy zobaczyć i odwiedzić, co nam się udało. A szczegóły trasy poniżej...

FInlandia - Norwegia - Estonia - Łotwa - Litwa 2005

Cebo
2005-09-22 20:24:04

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 2 głosów oddanych

obok olbrzymich organów Sibeliusza. Muszę przyznać, ze pomnik robi wrażenie. Trasę tak sobie wyznaczyliśmy, by przechodzić obok Temppeliaukio - kościoła wykutego we wnętrzu skalnego wzniesienia. Ponieważ był zamknięty, obeszliśmy sobie teren dookoła i zajrzeliśmy do środka przez szklane drzwi (szczerze mówiąc aktualny informator i różne kartki przy wejściu oznajmiały radośnie zupełnie różne godziny otwarcia kościoła).

Od kościoła zawędrowaliśmy w pobliże dworca kolejowego, w bliskim sąsiedztwie którego znajduje się Muzeum Sztuki Współczesnej. Spora część ekspozycji Muzeum stale znajduje się w przyległym parku.

Pod dworcem znajduje się jeden z punktów wypożyczania rowerów, którymi można sobie jeździć po Helsinkach. Wrzucamy do mechanizmu monetę 2 EURO i odpinamy rower, który jest już do naszej dyspozycji. Po skończonej przejażdżce przypinamy rower w jednym z takich punktów i odzyskujemy swoje 2 EURO. Tani i ekologiczny środek transportu miejskiego.

Wędrując dalej ulicami miasta (w rosnącym upale i pod coraz bardziej błękitnym niebem - o jak dobrze, że nie zabraliśmy kurtek!) dotarliśmy do Placu Senaatintori. Trudno by się było nie zgodzić, że zdecydowanie góruje nad nim śnieżnobiała bryła Katedry, do której wiedzie istne zbocze schodów. Na środku placu stoi sobie pomnik cara Aleksandra II - i nikomu tutaj ten stary okupant nie przeszkadza.
Mała uliczka odchodząca z Placu Senaatintori na wprost Katedry okazała się Ulicą Muzeum - jedynym muzeum otwartym 24 godziny na dobę 365 dni w roku, bez względu na wszelkie święta. Co prawda weszliśmy na nią od tyłu - swój początek muzeum ma od strony Palcu Targowego. Jest to historia miejskiej ulicy od początku wieku XIX, obrazująca jej wygląd (nawierzchnia, rynsztok, chodniki itd.) i "wyposażenie" (rezerwuary wodne, hydranty, różne rodzaje oświetlenia ulicznego, skrzynki na listy, telefon). ...