Strona główna » Kirgistan » Jurty, konie i stepy południowo-zachodniej Kirgizji - część I podróży do Kirgizji

Jurty, konie i stepy południowo-zachodniej Kirgizji, czyli o tym jak wędrowałem samotnie z miejsca na miejsce po tym pięknym kraju w sierpniu 2002, część I - okolice Karakołu i jeziora Issyk-Kul

Jurty, konie i stepy południowo-zachodniej Kirgizji - część I podróży do Kirgizji

Piotr Morawski
2005-09-21 23:41:25

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 4.67 z 5.00. 3 głosów oddanych

się gwizd, wychodzi zaspany żołnierz, podaje wszystkim rękę i znudzony sprawdza nasze dokumenty. Oddaje je, a my wjeżdżamy do postawionego na pobliskiej łące obozu Tien-Szan Travel. Obecnie bardzo popularnego miejsca przerzutowego do bazy pod Chan Tengri i Pikiem Pobiedy, a także bazy wypadowej na pieszej lub konnej włóczęgi po okolicznych górach i lodowcu Inylczek. Każdego roku przyjeżdża coraz więcej turystów, wspinacze powoli stanowią mniejszość. Stąd można polecieć helikopterem właściwie w dowolne miejce lodowca, w tym nad popularne ostatnio jezioro Merzbacher. Wielka niecka na środku lodowca Inylczek napełnia się wodą przez długie miesiące. Znad błękitnej tafli wyrastają wielkie lodowe góry. Zazwyczaj na początku sierpnia następuje przełom, w jednym dniu cała woda wypływa z jeziora i spływa w dół lodowca. W niecce zostają samotne seraki i zwały lodu. Wiele osób leci helikopterem do bazy pod Chanem, tam spędza kilka dni na włóczędze i wraca do Majda Adyru.

Do bazy można dostać się także na piechotę. Około 40 kilometrów droga wiedzie wzdłuż rzeki i długiej, utworzonej przez lodowiec doliny. Potem wchodzimy na lodowiec i drugie 40 kilometrów idziemy jego skrajem, co pewien czas przecinając wypływające z sąsiednich dolin rzeki lodu i kamieni. Całość drogi to 3 do 6 dni włóczęgi po bezdrożach, gdzie rzadko można kogoś spotkać. Dlatego wiele osób decyduje się na transport helikopterem, zaledwie pół godziny lotu.

17 kilometrów w stronę czoła lodowca leży ostatnia ludzka przystań, Andżajlo. Kilka domów, spory kurnik, stajnia, obowiązkowa bania. Można tu znaleźć wygodne łóżko, wykupić pełne wyżywienie za rozsądną cenę. Okolica przepiękna, świetna baza wypadowa do wędrówki po okolicznych górach. Jeśli ktoś boi się samotnie, znajdzie się też oczywiście przewodnik, który pokaże piękniejsze szczyty i przełęcze, poopowiada o kirgiskich ...