We wtorek 25 czerwca 2002 r. w samo południe odebraliśmy nasz samochód (zdj.). Jest to biały Ford Falcon - odpowiednik Mondeo w Europie. Do samochodu dostaliśmy mnóstwo dodatków: materac, krzesełka, lodówkę, zestaw naczyń, kuchenkę z butlą, a nawet namiot i jeszcze parę innych przydatnych drobiazgów.
Zaraz po wypożyczeniu samochodu wybraliśmy się z Tunde (Węgierka) i Mishą (Słowaczka) do Botany Bay, gdzie pierwszy Europejczyk (kapitan Cook) postawił swoja stopę na tym kontynencie w 1770 r. Jednak przede wszystkim przyciągnęły nas do tego miejsca wieloryby, które podobno można było tam obserwować. Spędziliśmy jakieś pół godziny gapiąc się w płaściutką taflę wody, ale żadne zwierzątko nie wyłoniło się z morza Tasmańskiego. Zrezygnowani i trochę zawiedzeni poszliśmy sobie z tego notabene pięknego miejsca.
Po powrocie do domu ostro zabraliśmy się za pakowanie całych stert rzeczy, jakie planowaliśmy ze sobą zabrać. Nawet nieźle nam poszło, położyliśmy się około północy planując wyjazd na 7 rano.
Dziennik z wyprawy po Australii
Piowrz2005-09-20 19:28:43
Wyświetlono razy (ostatnio: )
Ocena 5.00 z 5.00. 3 głosów oddanych
to Thredbo spędziłam na wrzeszczeniu, piszczeniu i proszeniu Piotrka, żeby zwolnił, ale ten jak zawsze coś tam odbąkiwał o optymalnej prędkości samochodu i prawach fizyki, których ja nie znam. Do Thredbo dojechaliśmy przed 11. Jest to mała wioska (400 mieszkańców), która przeżywa prawdziwy najazd turystów o tej porze roku. Znów mieliśmy problem z zaparkowaniem, ale udało nam się coś znaleźć.
Rano jeszcze wiedząc, że będzie tam dość zimno włożyliśmy na siebie tyle ciuchów ile tylko wlazło. Ja miałam 2 pary spodni, Piotrek też, na górze miałam 10 warstw, a Piotrek tylko pięć(!). Na górę idąc Piotrek fuksiarz miał czapkę, ja używałam aż 3 kapturów. Zamiast rękawiczek mieliśmy skarpetki, więc trochę śmiesznie wyglądaliśmy, ale okazało się, że ręce mieliśmy cieplejsze niż w rękawiczkach.
Od razu udaliśmy się na wyciąg krzesełkowy "Kościuszko Express", który miał nas zabrać na szczyt wzniesienia skąd było 6km do góry Kościuszki.
Najpierw musieliśmy kupić bilety na ów wyciąg i sprzedawczyni powiedziała, że nie wie czy może nam sprzedać bilet, bo może być za duża kolejka, a narciarze mają pierwszeństwo.
Wysłała nas, żebyśmy spytali się o to jakiegoś gościa, który sprawdzał bilety (których tak naprawdę nie sprawdzał), który oczywiście nic nie wiedział.
Cały ten absurd nas nieźle wkurzył, bo czemuż to nie możemy wjechać sobie na górę i dać tym durniom zarobić. Cóż, ten ośrodek wyglądał na taki, w którym bywają tylko ludzie z grubymi portfelami, gdzie nie ma miejsca dla biednych Polaczków.
Jak wróciliśmy żeby im powiedzieć, że nikt tam nic nie wie, to powiedzieli nam, że szlak na Kościuszkę to letni szlak. Teraz jest bardzo trudno tam dojść i trzeba być doświadczonym, żeby iść bez przewodnika. Ów przewodnik kosztował prawie A$100 od osoby. Stwierdziliśmy, że oni wszyscy mają niewielkie pojęcie o śniegu
...
ania, 2005-12-09 16:38:07
Zobacz zdjęcia:
Australia
Australia - wybierz obszar, który cię interesuje:
piotrek, 2007-12-15 22:23:33