Strona główna » Sri Lanka Nepal Indie » Dziennik - Indie, Nepal, Sri Lanka 1999 - część VIII .

25-VII-1999

Chrzest był bardzo uroczysty. Rodzice przejęci a dziecko płakało. Potem zrobiliśmy pamiątkowe zdjęcie wszystkich mieszkańców Jeevodaya przed kościołem. Było niezłe zamieszanie, każdy chciał być na pierwszym planie. Dostaliśmy od ojca nasiona chili i jedną papaję. Jutro mamy dostać także inne egzotyczne nasiona. Po południu przez 2 godziny graliśmy w karty. Ale mieliśmy ubaw. Gra się nazywała Ono i była podobna do naszego makao. Wieczorem było przyjęcie z okazji chrzcin. Siedzieliśmy na workach po ryżu rozłożonych na klepisku, jedliśmy ryż, dal i kurczaki porąbane na kawałki, tak, że było tam więcej kości niż mięsa. Na pierwszy rzut oka wyglądało to jakby kurczak wpadł pod kosiarkę. Widzieliśmy jak te kurczaki były zabijane. Hindus tłukł je patykiem po głowie, potem wsadzał do wielkiego gara z wrzącą wodą a kobiety go skubały. Odwiedziliśmy też dziecko, które miało dziś swoje święto. Zgodnie ze zwyczajem mała miała już ogoloną głowę, a my wręczyliśmy jej po 50 rupii i poszliśmy spać.

Dziennik - Indie, Nepal, Sri Lanka 1999 - część VIII .

Wiczawicza
2005-09-20 16:04:35

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

tylko woda. A na niej aż 9 statków stojących na redzie. Potem poszliśmy w drugą stronę Unawatuny, a tu plaża była taka sama tylko, że było mniej turystów. Z plaży poszliśmy pod świątynię na skale. Droga prowadziła przez dżunglę, wszędzie palmy i bananowce. Co chwila miejscowi podawali nam inną odległość do świątyni. W końcu wyszło 45 minut. Maryhowi podobała się ta świątynia bardzo, a mi wręcz przeciwnie. Wracając kupiliśmy sobie kokosy i doszliśmy do wniosku, że jest to tańsze od coli a przy tym lepiej smakuje.

7-VIII-1999

Znowu powtórzyliśmy pyszne śniadanko, ale tym razem bez masełka. Jak szedłem po zakupy rano, widziałem małpy ścigające się na drzewach. Ale one hałasu narobiły. Później pojechaliśmy autobusem do Galle za 4 rupie, a dalej do Hikkaduwy za 15 rupii od osoby. Sprzedający bilety w autobusie chciał nas oszukać, ale Maryh się postawił i musiał nam oddać po 20 rupii. Ale on był zły. W Hikkaduwie, zaraz na dworcu autobusowym znaleźliśmy hotel po 150 rupii od osoby. Największym atutem był sklep z kokosami za 6 rupii położony tuż obok. Do Colombo planujemy pojechać pociągiem o 7.15. Ciekawe, jaki to będzie pociąg? Natomiast plaża w Hikkaduwie jest do niczego. Mała, zarośnięta i pełna łódek. W poszukiwaniu lepszej poszliśmy aż 3 wioski dalej, do Thirangamy].
Jak zwykle, Maryh twardziel leżał na słoneczku a ja w cieniu. Już mnie skórka trochę mniej boli, ale pojawiły się pęcherzyki i może zacznie niedługo schodzić. Maryh mówi, że na twarzy już jestem brązowy. Inną sprawą jest, że ja ją trochę czuję. Pokąpaliśmy się w oceanie i porozbijaliśmy na falach. Wracając zlustrowaliśmy okoliczne sklepy. Ostatecznie kupiliśmy tylko 3 słonie z hebanu. Na kolację był ryż z curry za 35 rupii i jakiś tubylec, który chciał za pomoc w poszukiwaniu kolacji dla nas, żebyśmy za niego zapłacili. Krótkie "nie" załatwiło sprawę. Maryhowi bardzo odpowiadało, że to w końcu my odmawiamy, i nie dajemy się rolować. A wieczorem w pokoju wydarzyło się coś niesamowitego. Od jakiegoś czasu Maryh poszukiwał swoich 500 rupii, które odłożył na podatek lotniskowy przy wylocie. Ja swoje odłożyłem już w Colombo, a Maryh nie. Dziś i tak zresztą musieliśmy rozmienić pieniądze, co zwiększyło koszty naszego pobytu na Sri Lance do 100 $. Więc dzisiaj pierwszy raz widziałem Maryha liczącego wydatki. Wziął mój dziennik i sumował wszystko. Wyszło mu manko na 1500 rupii u każdego. No i nadal nie wiadomo gdzie się podziało to 500 rupii Maryha.