Strona główna » Sri Lanka Nepal Indie » Dziennik - Indie, Nepal, Sri Lanka 1999 - część V .

Zapomniałem napisać, że wczoraj przy przeskakiwaniu przez rzekę upadłem i złamałem parasol. Obecnie wygląda on jak parasol dla półgłówka. Z Jhinu wyruszyliśmy o 9.00, oczywiście w deszczu i w towarzystwie niemiłosiernych pijawek, które tym razem bardziej pokochały Maryha. Nie mógł się od nich opędzić. Droga była spokojna, żadnych urwisk i potoków do pokonania. W Tolce po obiedzie udzieliliśmy porady lekarskiej młodemu Nepalczykowi, który miał gorączkę. Skróciliśmy sobie drogę skręcając za Pothaną do Khare. Po drodze mieliśmy ładny widok na całą Pokhare i na jezioro, nad którym leży ta miejscowość. Z Khare taksówką dotarliśmy do hotelu, wzięliśmy prysznic i poszliśmy do Hindusa na dal. Najedliśmy się za wszystkie czasy. Zamówiliśmy sobie także koszulki z naszymi imionami, potwierdzające nasz pobyt na ABC. We wtorek jedziemy do Kathmandu. Byliśmy obolali po trekingu. Czułem każdy mięsień na schodach. Zobaczymy, co będzie jutro. Na szczęście żadna z ran po pijawkach już nie krwawi.

Dziennik - Indie, Nepal, Sri Lanka 1999 - część V .

Wiczawicza
2005-09-20 15:56:08

Wyświetlono razy (ostatnio: )

nam polecono w Pokharze. Za dwójkę z łazienką 350 rupii. Kupiliśmy też w hotelu bilet do Kalkuty za 1250 rupii, bilet do granicy na 10-VII a 11-VII z Gorakhpur przez 12-14 godzin do Kalkuty. Chcieliśmy też kupić bilet z Kalkuty do Raipuru, ale okazało się, że nie ma wolnych miejsc na miesiąc do przodu. Zobaczymy, co załatwi łapówka, ale musieliśmy poczekać.

Wykąpani poszliśmy oglądać Kathmandu. Najpierw zjedliśmy ryż z kurczakiem, a potem poszliśmy na Dubar Squer. Szliśmy uliczkami, na których są stare domy i wszystkie chylą się ku upadkowi. Co chwila natykaliśmy się na małe kapliczki, przy których modlili się ludzie. Przez cały dzień zauważyliśmy tylko jedną krowę na ulicy. Na Dubar Square jest niesamowity ruch. Wszystkie te stupy są zniszczone, spadają z nich dachówki a ludzie na nich handlują. Ale ma to swój urok. Dotychczas widzieliśmy coś takiego tylko w filmach podróżniczych. Pochodziliśmy sobie po okolicznych uliczkach i zjedliśmy pizze z salami. Szkoda tylko, że placek był kukurydziany, a ta kiełbasa chyba nie widziała osła. Mówi się trudno. Rikszarze w Kathmandu, mają z przodu wystający kij, na który natykają folię w czasie deszczu, tak, że pasażer jest suchy. Nawet fajny pomysł. A wieczorem Maryh nadrabiał zaległości w czytaniu tego dziennika.

7-VII-1999

Rano poszliśmy na śniadanko. To zadziwiające, jak długo można czekać na jajko w jakimś sosie i jak bardzo zmienia się tibetan bread w zależności od restauracji. W Kathmandu byliśmy źli i nie zostawialiśmy napiwków. Byliśmy zwiedzić Pałac Królewski, ale okazało się, że można go oglądać tylko przez ogrodzenie. Wszystko naokoło było udekorowane flagami Sri Lanki, której prezydent gościł w Nepalu. Chcieliśmy też wysłać paczkę, ale okazało się, że jest to strasznie droga przyjemność. Po południu, po części na piechotę a po części motorikszą udaliśmy się na Swayambhunath ...