Strona główna » Hiszpania » Chopin, George Sand i Procarze Hannibala

Palma de Mallorca, Plaza de Espana, centrum miasta w samo południe. Stado białych gołębi Columba livia leniwie czyści pióra po kąpieli w fontannie. Szklaneczka chłodnego piwa “San Miguel” w oczekiwaniu na kolejne przygody.

Chopin, George Sand i Procarze Hannibala

Martini
2005-09-06 19:41:21

Wyświetlono razy (ostatnio: )

(prywatne tereny łowieckie).
Nowy dzień. Odwiedzamy rezerwat S’Albufera. Jest to obszar trzcinowisk i mokradeł wielkości ponad 1700 ha. Staraniem przyrodników fragment tego jedynego na wyspie terenu podmokłego uratowano przed zabudowaniem kolejnymi hotelami i polami golfowymi. Swobodnie można się tu poruszać tylko po dobrze oznaczonej ścieżce przyrodniczej. Nie jest to zbyt satysfakcjonujące dla wytrawnego terenowca, lecz doskonale spełnia swoją rolę rekreacyjną i edukacyjną. Ptaki można tu też obserwować na wystawie przyrodniczej, gdzie eksponowane są ich modele w skali 1:1. Rozmawiamy o ptakach ze strażnikiem rezerwatu. Ten miły mieszkaniec wyspy zapewne jest potomkiem słynnych procarzy wodza Kartaginy Hannibala. Po rezerwacie spacerują całe rodziny, dzieci i emeryci ale są tu także goście ubrani i wyposażeni jak na wyprawę do źródeł Amazonki. Grupa Anglików stoi zapatrzona jak sroka Pica pica w gnat na śpiewającego centralnie trzciniaka Acrocephalus arundinaceus. Nieopodal grupa Niemców stoi na platformie obserwacyjnej z baterią japońskich obiektywów wycelowanych w łyskę Fulica atra z pisklętami. Nieco zirytowani tymi zbiegowiskami przyspieszamy kroku. Naszą uwagę przyciągają, raczej niezauważalne dla tamtych grup, tamaryszki Acrocephalus melanopogon i wierzbówki Cettia cetti. Pośród trzcin spotykamy błyszczące modrzyki Porphyrio porphyrio. Robimy zdjęcia. Przy próbie “złapania” wierzbówki, obiektyw naszego “Zenita” rozkłada się na dwie niezależne części. Nerwy biorą górę. Całe szczęście że nikt tu nie zna polskiego. Nieco na siłę doprowadzamy “Zenita” do porządku. Gdy opuszczamy rezerwat nasuwa się nam refleksja: gdyby tak u nas na stawach w Dolinie Baryczy, zamiast zakazywać i zamykać, zorganizowano podobne ścieżki przyrodnicze, po których mogliby chodzić zwykli ludzie chcący obcować z przyrodą.

Jedziemy na Północ. Tu w górach Tramuntana znajduje ...