Strona główna » Tanzania » Afryka dla początkujących - Północna Tanzania i Zanzibar 2005

Zwierzęta To główna atrakcja Tanzanii. Parki narodowe i rezerwaty stanowią jedną czwartą powierzchni kraju. A Tanzania jest wielka: jak trzy Polski.

Afryka dla początkujących - Północna Tanzania i Zanzibar 2005

Simon
2005-09-06 18:40:36

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 2 głosów oddanych

na kolacji nie byłam. Ludzie Tanzanijczycy są atrakcją dla turystów, a turyści dla Tanzanijczyków. W związku z tym można się gapić do woli. Mieszkańcy wsi nie mają telewizorów (i rzadko też w ogóle elektyczność). Są ciekawi przyjezdnych i chętnie nawiązują kontakt. Pozdrawiają, pytają o zdrowie, niekiedy wołają kogoś, kto mówi po angielsku, aby się dowiedzieć czegoś dokładniej. Niewiele osób mówi jednak po angielsku, nawet oficjalni przewodnicy nie za bardzo. Nad Oceanem Indyjskim jeden z rozmówców zapytał grzecznie: "A do czego wy właściwie używacie tych muszli?" Dzieci machają do przejeżdżających samochodów, wołają "jambo"(dzień dobry), zagadują o coś. W niedzielę w Stonetown dziewczynki wracające ze szkoły koranicznej chwaliły mi się na migi, że dostały słodycze. Może za dobrą naukę - wcześniej przysłuchiwałam się, jak wrzaskliwym chórem powtarzały wersy za nauczycielem. Na wschodzie wyspy Zanzibar odwiedziłyśmy z Madeleine wiejską szkołę. Były tam trzy klasy i w pierwszej poprawiał zeszyty miły pan, chyba kierownik szkoły. Powiedziałyśmy mu, że jesteśmy nauczycielkami i że chcemy się poprzypatrywać. Nie miał nic przeciwko temu, a nawet pokazał nam zeszyty uczniów. W klasie było 80 dzieci, dziewczynki i chłopcy razem, ale chłopcy siedzieli po sześciu-siedmiu w ławkach chłopięcych, a dziewczynki z dziewczynkami. Dziewczynki miały na głowach chusty. Uczyły się akurat dodawania, głośno skandując liczby, pokazywane kijkiem na tablicy przez nauczycielkę. Po klasie przechadzała się jeszcze inna pani, chyba pilnująca dyscypliny. Dzieci grzecznie kontynuowały naukę, dopiero po pewnym czasie pojedynczo zaczęły szeptanki: "Jak się nazywasz?" - "Madeleine"- szuru-buru do koleżanki: "Ona się nazywa Madeleine"... i chichoty następnych dziewczynek. W drugiej klasie było podobnie, a w trzeciej nauczycielka nie była zachwycona naszą obecnością. ...