Południowa Anglia - dla wielbicieli ogrodów i architektury

simon Wyświetlono: 1754 razy 2005-09-06 18:34:48

Ocena:2.44 (121 głosów)

Południowa Anglia przybrała obecny kształt przed kilkudziesięcioma tysiącami lat. Północną Europę pokrywał lodowiec, a Anglia leżała na jego skraju. Nie było jeszcze kanału La Manche. Dopiero rzeki, powstające w wyniku topnienia lodowców, połączyły się w prarzekę, a ta spływając do najbliższego morza wyżłobiła kanał.
Południe Anglii jest pagórkowate - górki Downs i The Weald wypiętrzyły się w wyniku napierania na Europę płyty afrykańskiej. Proces ten trwa nadal - pasma ciągle jeszcze "rosną", podobnie jak Alpy. Charakterystyczne białe skały są pozostałością trzeciorzędowego morza, w którym "szybko", bo 1 milimetr rocznie, odkładały się wapienne muszle. Nad brzegiem morza fale podmywają te wapienne skały, w niektórych miejscach obrywają się one, tworząc pionowe ściany. Wędrując po wybrzeżu koło Beachy Head trzeba uważać, żeby nie spaść, choć spoglądanie "w przepaść" 170 metrów jest wielką pokusą. Kilometrami ciągną się łąki z pasącymi się owcami, wieje morski wiatr, pachnie świeżością.

Beachy Head
Na południu Anglii osiedlali się kolejni zdobywcy: Celtowie, Rzymianie, plemiona germańskie, Normanowie. Winchester był pierwszą stolicą Anglii - od IX do XIII wieku. Dzięki przepływającemu w pobliżu Golfsztromowi regiony te są cieplejsze i bardziej słoneczne niż reszta Wyspy. Tu swoje domy "wiejskie" (poza Londynem) miała arystokracja i "gentry" - niższa szlachta i bogate mieszczaństwo. Ich życie koncentrowało się w tych domach - do Londynu jeżdżono tylko na sesje parlamentu, w sprawie interesów i zimą na bale i do teatru.

Atrakcją południowej Anglii jest zwiedzanie pałaców i ogrodów. Z lektury Jane Austen wynika, że już przed 200 laty istniała tradycja zwiedzania prywatnych pałaców i parków arystokracji. W "Dumie i uprzedzeniu" Elisabeth i jej wujostwo przejeżdżają koło siedziby Pembroke i po uzyskaniu pozwolenia gospodyni zwiedzają galerię rodu i sale pałacu. Potem idą do parku (...) Elisabeth zachwyca, że park sprawia wrażenie naturalnego krajobrazu. Tak jest też w parku krajobrazowym Petworth, który zwiedziliśmy. Samochód zostawiliśmy na parkingu "Petworth-garden", który jest położony na końcu parku, trzy kilometry od pałacu. Szliśmy przez łąki, wzgórza, z widokiem na jeziora, rzeczki i malownicze grupy drzew. W dolinach pasły się jelenie. Przypominałam sobie sceny powieści i miałam wrażenie, że jej bohaterowie lada chwila pojawią się na ścieżce.

Joachim jako wielbiciel Jane Austen chciał też odwiedzić jej dom w Chatwick. W domu tym nie ma prawie żadnych autentycznych pamiątek po pisarce, ale ciekawe jest, jakie były rozmiary domów "gentry" pod koniec XIX wieku: malutkie pokoje, skrzypiące schody, miniaturowe meble. Byliśmy też przy grobie Jane Austen w katedrze w Winchester.

Zwiedzanie domów i ogrodów - za opłatą - stało się dostępne dla szerokiej publiczności po pierwszej wojnie światowej. Już pod koniec XIX wieku imperium zaczęło upadać, a pierwsza wojna światowa pociągnęła za sobą ogromne zadłużenie państwa. Wprowadzono tak wysokie podatki, że właściciele nie mogli uporać się z utrzymaniem domów. Wiele z nich zniszczało lub zostało sprzedanych.

Oceń relację

Dodaj nowy komentarz

Twoje imię:

Treść komentarza:

Wpisz wynik działania z obrazka: