Strona główna » Myanmar » Birma

Sluchac eskorty. Uzgadniac plan podrozy. Nie zmieniac trasy. Nie kontaktowac sie z opozycja. Zgodzilismy sie i dzieki temu zobaczylismy niedostepna dla cudzoziemcow Birme. I ludzi, ktorzy potrafia cieszyc sie tym, co zostalo im dane.

Birma

Slawomirplatek
2005-08-18 20:52:56

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.15 z 5.00. 26 głosów oddanych

imperium. Droga ta ma swoje miejsce w historii. To tutaj zatrzymala sie ofensywa wojsk japonskich w czasie drugiej wojny swiatowej.Trase pokonywalismy bardzo powoli. W pewnym momencie stalo sie jasne, ze nie uda nam sie dotrzec na granice w umowionym czasie. Zadzwonilismy wiec do urzednika w ambasadzie, by zapowiedziec nasze spoznienie. Z jego slow wynikalo, ze skontaktuje sie z odpowiednimi wladzami i przelozy date "otwarcia" granicy. Zapewnial nas, ze nie mamy powodu do zmartwien. On wszystko zalatwi.

Nacisnelismy mocniej na pedaly naszych rowerow i 10 listopada dotarlismy do Tamu. Przejazd przez "zakazana granice" odbyl sie zadziwiajaco gladko. Jechalismy w slad za indyjskim zolnierzem na motocyklu, ktory pokazywal nam droge. W ten sposob bez zatrzymywania przejechalismy przez kilka punktow kontrolnych i dojechalismy do niewielkiej rzeki i drewnianego mostka. Po drugiej stronie byla Birma.

Rowniez i tutaj nikt nie pytal o zezwolenia, nikt nie zadal okazania paszportow i nie wbijal pieczatek. Wszystko bylo starannie przygotowane. Jak sie pozniej okazalo, witajacy nas na granicy birmanscy oficerowie czekali od pieciu dni. Nikt ich nie poinformowal o naszym opoznieniu. Tyle samo czekali dwaj fotoreporterzy z miejscowych gazet oraz dziewczyny ubrane w ludowe stroje, ktorych zadaniem bylo wreczanie kwiatow iÉ chusteczek zapachowych. Upominek ten dostawalismy potem jeszcze wielokrotnie przy kazdej okazji, kiedy chciano nas w szczegolny sposob uhonorowac. Przygotowane na nasza czesc piec dni wczesniej stoly w pobliskich koszarach podobno uginaly sie od jedzenia. Teraz moglismy sie poczestowac tylko ciasteczkami i napojami. Wytrwalosc czekajacych na nas ludzi byla zadziwiajaca, ale przeciez "rozkaz to rozkaz". ROZKAZ: TANCZYC. Nastepnego dnia ruszylismy w droge razem z wojskowa eskorta. Wszystko zorganizowane bylo perfekcyjnie: posilki i napoje na trasie, obstawa, tlumacz, transport naszego bagazu, nocleg. I tak kazdego dnia. Zmienialy sie tylko rejony ...

Strona: 1 2 [3] 4 5 6

Bardzo ciekawy artkuł, chciałabym wziac udział w takiej rowerowej wyprawie, od 10 lat rower jest moim podstawowym środkiem lokomocji. jezdzę nim codziennie do pracy przez cały rok. Bardzo leży mi na sercu sprawa Aung San Suu. jak można jej pomóc?

Nora, 2009-05-15 15:06:00

Artykuł świetny!!!!! Gorąco polecam!!!

Kasia, 2008-01-17 13:00:42

Czytam aktualnie książkę Amy Tan pt."Ratując Ryby Od Utonięcia" .Bochateriowie bogaci amerykanie podróżuja po Birmie autorka opisuje ciekawie Birme i panujacy tam reżim wojskowy i oczywiście uroki tego kraju chcac sprawdzic autentycznosc opisów zajzałam ta tę strone i jestem zachwycona oczywiscie wasze opisy i opisy autorki pokrywaja sie Myanmar pierwszy raz słyszałam -przeczytalam w tej książce,ze to nowa nazwa Birmy wprowadzona przez nowe władze wojskowe jestem pod urokiem szkoda ze nie mogliscie pobuszowac po wioskach ale oni to ukrywaja przed turystami

Alina, 2007-06-16 15:48:01