Strona główna » Izrael » Izrael, 7.03-21.03.1999

Pierwsze zaskoczenie spotkało nas już na Okęciu: zakaz zatrzymywania samochodów po stronie „odlotniskowej”, przed i w hali odlotów dużo panów w czarnych strojach i kominiarkach z kałasznikowami w garści. Wokół stanowiska odprawy do Tel-Awivu (samolot ElAl-u) zasieki z grubego sznura. Atmosfera ciężka. Podchodzimy do stanowiska i przechodzimy przez dłuuugą rozmowę: dokąd, po co, czy mamy materiały na konferencję (musieliśmy zaprezentować slajdy i zaproszenia), na ile, gdzie itd... Dopiero na końcu rutynowe pytania o własnoręczne pakowanie bagażu, jego bezpieczeństwo itp. Oprócz nas (4 osoby) w samolocie są jeszcze 23 osoby prywatne (na ok 200) reszta to wracająca z Polski młodzież izraelska. Owa młodzież leciała z nami i do Polski (tzn jakieś inne grupy, ale tym razem było tylko 10 prywatnych osób). Młodzież jest w Izraelu w dużym poważaniu. Za wszystkimi spotykanymi tamże grupami chodzili zawsze 2 młodzieńcy z kałasznikowami (wchodzili z bronią nawet do kościołów pomimo napisu i obrazka, z którego jednoznacznie wynikało, że „no guns”).

Izrael, 7.03-21.03.1999

Brzoz
2005-08-12 13:31:56

Wyświetlono razy (ostatnio: )

czaszkę (widać to nawet na naszym zdjęciu, jednak wg przewodnika badania archeologiczne nie potwierdzają tej teorii-stworzonej przez gen.Gordona -tego od Chartumu i Stasia i Nel). Byliśmy też w Instytucie Yad Vashem. Polskich drzewek jest absolutnie najwięcej, potem chyba holenderskich.

Wypożyczyliśmy samochód i na 2 dni wyjechaliśmy z Jerozolimy-nad morze Martwe i Czerwone. Morze Martwe ma wodę obrzydliwie gorzką i słoną. Kąpiel w nim (pływanie jest niemożliwe) jest mało przyjemna, bo sól b. szybko wżera się w skórę, powodując mocno szczypiące rany. Sielskie pocztówki „pani leży na wodzie i czyta książkę” są oszustwem. Panią by szlag trafił z bólu po kilku minutach. Widzieliśmy solną „żonę Lota”, która jest brązowa a nie biała (jak sobie wyobrażałam), góry wokół Sodomy (przypuszcza się, że tam właśnie była) są w 98% zbudowane z soli (brązowego koloru) i absolutnie nic na nich nie żyje!. Zdobyliśmy Masadę (warto było), przejechaliśmy przez pustynię Negew- piękne widoki, rozmaite formy i kolory. Tam jest m.in. największy krater świata Maktesh Ramon- który powstał na skutek wywiania swojej zawartości. Morze Czerwone było ciepłe i b. przezroczyste. Byliśmy w podwodnym obserwatorium rafy koralowej - ryby oglądały nas zamkniętych w szklanym akwarium, one były na wolności. Spędziliśmy tam ze 2 godziny, choć i przez 2 dni można się było im przyglądać - bajeczne formy i kolory. Niestety zdjęcia przez szybę nie bardzo wyszły (zniekształcone kolory, zamglone). Wyprawę podsumowujemy jako b. udana. Jedynym zgrzytem był ów powrót i ElAl (czyli izraelskie linie lotnicze, po prostu fatalne!). Mianowicie po 45 minutach od startu zawróciliśmy do Tel Awivu. Samolot się zepsuł! Trząsł tak, że wychlapywała się do cna woda z kubeczków! Spuścił paliwo nad Morzem Śródziemnym a następnie lądował na awaryjnym pasie - bardzo długim, przystosowanym do ...