Strona główna » Hiszpania » Barcelona 24.01 – 26.01.2003

Przylot do Barcelony był jednym z mniej przyjemnych. Bardzo silne turbulencje sprawiły, że nie ogladaliśmy miasta z lotu ptaka, marzyliśmy tylko o jak najszybszym lądowaniu. Pociąg lotniskowy dowiózł nas sprawnie do Placa de Catalunya (największy i chyba najważniejszy plac). Rzuca się tu w oczy paskudny, bunkrowaty w swojej toporności (nowy!) budynek największej sieci hiszpańskich, ekskluzywnych domów towarowych El Corte Ingles. Ponadto na placu jest kilka imponujących fontann roznoszących silny zapach chloru, mnóstwo gołębi (ilość porównywalna z weneckim placem św.Marka), kloszardów, taksówek i innych rozmaitości. Po kilku chwilach znaleźliśmy nasz hotel – Australia – najgorszy ze wszystkich w jakich byliśmy (ściany działowe chyba z papieru, bardzo akustyczne, 1 łazienka damska i 1 męska na cały hotel, brak możliwości zagotowania wody, pod budynkiem metro wywołujące lokalne trzęsienia ziemi, itd, ochyda! Właścicielka musiała dać sporą łapówkę do przewodnika za polecanie tego przybytku).

Barcelona 24.01 – 26.01.2003

Brzoz
2005-08-12 13:06:13

Wyświetlono razy (ostatnio: )

(1929r), czyli Pałac Narodowy (obecnie muzeum Katalonii), kilka pawilonów oraz Wioskę Hiszpańską. Została zaprojektowana na potrzeby wystawy, jej uliczki zdobią sławne budynki oraz budowle charakterystyczne dla Hiszpanii. W swoim czasie była zapewne innowacją, obecnie jest raczej kiczowatą pułapką na turystów (złapaliśmy się). Najciekawszą dla nas była kamieniczka kryjąca niewielką galerię sztuki współczesnej (Fundacji Frana Daurela) z ceramiką Picassa, kilkoma obrazami Joana Miro i Salvatora Dali oraz dużą iloscią dzieł bardzo współczesnych hiszpańskich malarzy. Dla potrzeb Olimpiady 1992 zbudowano na rozległym wzgórzu szereg obiektów olimpijskich, które do dziś robią wrażenie (ogromny stadion, biała wieża widokowo-koncertowa i inne). Oprócz wzgórza zrobiliśmy wycieczkę do jednego z pierwszych dzieł Gaudiego – Casa Vicens (1883-88), zbudowanego z cegły i ceramiki w stylu chyba mauretańskim (zamknięte dla zwiedzających – dom prywatny). Przy okazji widzieliśmy także liczne, bardzo ciekawe modernistyczne budynki porozrzucane po mieście, autorów – dla nas – anonimowych. Udało się nam obejrzeć monumentalne wnętrza Ratusza miejskiego (dostępne dla gawiedzi tylko w niedziele), zrezygnowaliśmy natomiast z Generalitet – siedziby rządu katalońskiego, gdyż jedyna dostępna wycieczka miała być po katalońsku, do tego poprzedzona ½ godzinym video w tymże języku. Z tych samych powodów nie zobaczyliśmy wnętrza Pałacu Muzyki (projektu Montanera) z secesyjną feerią mozajek i witraży (sporą ich część dało się zauważyć na zewnątrz). Barcelona zrobiła na nas duże wrażenie, a Antonio Gaudi i jego twórczość ogromne! Miasto jest mniej ożywione nocą i rankiem niż Madryt, ale po ulicach też przemieszczają się tłumy. Znacznie więcej można tu spotkać żebraków, biedaków i dziwaków oraz anglojęzycznych turystów. Fajnym odkryciem jest umożliwienie oglądającym „bezpośredniego kontaktu” z eksponatami (meblami, rzeczami codziennego użytku, nie są odgrodzone, można je dotknąć i pomacać w większości obiektów).