Strona główna » Indonezja » Indonezja 7.02 - 22.02.2004

Podróż do Indii kończyliśmy słowami „nigdy więcej!”, do Indonezji: „kiedy tu wrócimy?”
Do Jakarty przylecieliśmy w sobotę o 18:30, czyli praktycznie o zmierzchu. Chcieliśmy jeszcze wykupić zarezerwowane wcześniej bilety na przelot Jakarta-Padang (Sumatra)-Jakarta-Yogjakarta w Mandala Airlines. Na lotnisku otoczył nas tłumek taksiarzy i innych chętnych pomagierów, których ostro strzepnęliśmy. Było już jednak za późno by shuttle-busem dotrzeć na terminal krajowy, a na taksówkę nie mieliśmy odwagi (uraz po Indiach był b silny). Autobusem Damri pojechaliśmy do centrum na dworzec kolejowy Gambir. Stąd zdaniem przewodnika 10 minut na pieszo i jesteśmy w dzielnicy tanich hotelików, niestety trzeba znać drogę. Nie prowadzi ona bowiem wzdłuż żadnego chodnika, tylko (jak się później zorientowaliśmy) pod wiaduktem kolejowym prosto, do drugiej przecznicy – w prawo, potem w lewo. Pod dworcem złapaliśmy więc taxi – rekomendowane przez wszystkich Blue Bird (kierowca jechał wg licznika ale reszty nie wydał). Zakwaterowaliśmy się w hotelu Margot (140 000 rupii, 1$=8400rp), który prezentował się nieźle na tle pozostałych (i miał rzadką w tańszych hotelach Indonezji zaletę – ciepłą wodę).

Indonezja 7.02 - 22.02.2004

Brzoz
2005-08-12 12:49:41

Wyświetlono razy (ostatnio: )

autobusu do Bukittinggi (8000rp/osoba/90km serpentynami), który ruszył dopiero gdy był pełny. Podróż wiodła przez bardzo zieloną, górską okolicę, byliśmy lokalną atrakcją, większą nawet niż mijane po drodze wesele (państwo młodzi w tradycyjnych czerwonych bardzo zdobionych złotem strojach). W miasteczku mocno już zmęczeni daliśmy się nabrać naganiaczom i do hotelu Orchid (siermiężny, ale przytulny pokoik z balkonem i ciepłą wodą za 60tys rp, codziennie wieczorem nad hotelem przelatują stada dużych - jak kaczki- czarnych nietoperzy tzw „latających lisów”) dojechaliśmy taxi (za 20tys rp 5km!). 90tys. Bukittinggi jest typowo turystycznym miasteczkiem leżącym pomiędzy dwoma największymi górami (wulkanami) na Sumatrze Zachodniej: Merapi (2891m) i Singgalang (2880m). Klimat jest tu bardzo korzystny - ok. 16-18C w nocy i 25-28C w dzień.
Głównym punktem orientacyjnym miasta jest położona centralnie wieża z zegarem - Jam Gadang, zbudowana w 1820 r. Ziemie wokół miasta zamieszkuje lud Minangkabau. Nazwa ta oznaczać może „oryginalne domy” co w przypadku Minangkabau jest wyjątkowo trafne. Ich domy mają bowiem bardzo charakterystyczne (i urokliwe) „rogate” dachy (a także piękne drewniane kolorowe zdobienia). Niektórzy uważają, że wywodzi się od słów „zwycięski byk”, co również może oznaczać domy (bo rogate dachy mają być właśnie stylizacją bawolich rogów, a hodowla bawołów wodnych i walki między bykami to pasja tego ludu). Minangkabau są ludem matriarchalnym, będąc przy tym gorliwymi muzułmanami! W ich społeczności cała własność jest dziedziczona po kądzieli i tylko takie pokrewieństwo jest traktowane jako rodzina. Chłopcy w wieku 10 lat są oddzielani od rodziny i zamieszkują we wspólnym domu surau, gdzie studiują koran i uczą się sztuk walki. Córki pozostają w domu matki także i po ślubie a ich mężowie odwiedzają je tylko od czasu do czasu. W typowym ...