Kraj jak ogród

Wyświetlono razy (ostatnio: )

XIX wieku za sprawą brytyjskich kolonizatorów. Obok plantacji znajduje się fabryka, której pracownicy, za drobną opłata, chętnie pokazują cały proces wytwarzania herbaty. Pokazują sortowanie, suszenie, rozdrabnianie, fermentowanie. Dowiaduję się, że najlepszej jakości herbatę uzyskuje się z zawiązków listków, które wieńczą szczyt krzewu herbacianego. W sklepie fabrycznym taka herbata pakowana jest do srebrnych woreczków. Degustujemy doskonały napój i ruszamy do fabryki batików – tkanin ręcznie malowanych, potem do fabryki jedwabiu i sklepu z jedwabnymi sukniami, bluzkami, szalami i chustami. Tu czeka mnie niespodzianka. Ekspedientki ubierają mnie w hinduski strój – sari. Zręcznie obwiązują mnie sześciometrowym kuponem tkaniny, który upinają za pomocą jedynie dwóch niewielkich agrafek. Jeszcze tylko czerwona kropka na czole oznaczająca, że jestem mężatką i wyglądam jak hinduska. No, może nie do końca, bo spod sari wyglądają... tenisówki.

Na całej wyspie jest wiele posągów BuddyTrafiamy też do manufaktury, w której powstają drewniane rzeźby – pamiątki sprzedawane turystom. Czegóż tam nie ma – i słonie różnej wielkości i posążki Buddy i kolorowe rytualne maski. Nie mam siły na targowanie się ze sprzedawcami, którzy za obowiązek przyjęli proponowanie ceny przynajmniej o 30 procent wyższej niż ta, którą się uzyska przez kilkunastominutowe negocjacje.

Osłabieni szaleństwem zakupów siadamy w przydrożnej knajpce. Zamawiamy potrawę dnia za trzy dolary. Gdy kelner wnosi pięć, siedem, dziesięć miseczek z kolejnymi daniami, podejrzewamy, że pomylił zamówienia. On tylko się uśmiecha i życzy smacznego. W miseczkach są smażone banany, bakłażany, fasola, soczewica, kurczak w curry, ryba, jakaś kaszka i warzywa, których nie potrafię nazwać. Do tego ryż, a na deser owoce: ananas, mango, papaja, melon. Nie sposób tego zjeść.

A jeśli już, to koniecznie trzeba odwiedzić jeden z ogrodów przypraw. Tam nie tylko można skosztować przyprawy, ale i naturalne leki na każdą dolegliwość, także na przejedzenie. A jeśli kogoś bolą plecy, szyja czy nogi może poddać się masażowi i znowu będzie mógł wędrować po Sri Lance.

Po kilkudniowej włóczędze po środku wyspy na koniec czeka nas nagroda – pobyt nad Oceanem Indyjskim. Siedzę na plaży, popijam chłodny sok z mango i patrzę na wędrującego po piasku... słonia. Fatamorgana, udar słoneczny? Nie, to kolejna atrakcja dla turystów, którzy mogą brzeg morski obejrzeć z wysokości grzbietu zwierzęcia. Ja wolę zwyczajny spacer, bo tylko wtedy można zanurzyć nogi w ciepłej wodzie. Jej dotyk muszę zapamiętać na wiele zimowych polskich miesięcy.

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Mauritius - wybierz obszar, który cię interesuje: