Pociąg zwalniał. Założyliśmy plecaki i skierowaliśmy się do wyjścia. Nasza długa 12 h podróż z Varanasi do Agry dobiegała końca. Indyjskie pociągi......... . Podróż w nich to przygoda sama w sobie. W Varanasi pociąg wjechał na peron z 4-godzinnym opóźnieniem. Setki hindusów rzuciło się do w kierunku wejść. My mieliśmy zarezerwowane miejsca - i to sypialne. Indyjska kuszetka od polskiej różni się tym, że w tamtejszym pociągu nie ma przedziałów. Ciekawostką indyjskich pociągów są także kraty w oknach. Gdyby nie one, wielobarwny tłum na każdej stacji próbował by dostać się do pociągu nie tylko drzwiami, ale i oknami.
Agra (Indie)
Morartur2005-07-12 19:42:44
Wyświetlono razy (ostatnio: )
Ocena 5.00 z 5.00. 1 głosów oddanych
Samugarh. Wojskami buntowników dowodził faktycznie Augrauzeb - człowiek przebiegły, fanatyczny muzułmanin i okrutnik. Murad ,choć był dzielnym wojownikiem, nie grzeszył bowiem nadmiernym rozumem. Armią cesarską dowodził natomiast Dara Szikoch, tolerancyjny, łagodny, z zadatkami raczej na filozofa niż wojownika. W tej bitwie starły się dwie wizje Indii mongolskich: wizja Augrauzeba z dominują rolą islamu w państwie i prześladowaniami innowierców oraz wizja Dary: równouprawnienia wszystkich religii i braterstwa hindusko-muzułumańskiego.
Obie armie prezentowały się wspaniale: setki słoni bojowych, wielbłądów z zamontowanymi na grzbietach armatkami, zakutych w zbroje jeźdców z Radżastanu (przypominających nieco średniowiecznych europejskich rycerzy); którzy zgodnie ze swym poczuciem honoru mogli albo zwyciężyć, albo zginąć, a nigdy zostać pokonani; tysiące lekkokonnych, piechota i artyleria obsługiwana przez europejskich najemników. W sumie ponad 100 tysięcy ludzi. Początkowo przewaga należała do wojsk cesarskich, jednak w pewnym momencie Dara przesiadł się ze swego słonia na wierzchowca, by poprowadzić szarżę kawalerii (lub, jak chcą kronikarze Augrauzeba, unikając ognia artylerii). Żołnierze cesarscy, widząc słonia Dary pustego, pomyśleli, że wódz zginął i rzucili się do ucieczki. Było po bitwie. Zwycięski Augrauzeb wkroczył do Agry, i po krótkim oblężeniu zdobył Czerwony Fort i uwięził Szachdżachana. Dara uciekł z pola bitwy, i próbował organizować nową armię w zachodniej części imperium. Pokonany, zdradzony i uwięziony został przez Augrauzeba skazany na śmierć (za herezję i odstępstwo od islamu). Augrauzeb rozprawił się też z Muradem (którego podstępnie uwięził) i Szudżą (który długo bronił się w Bengalu, następnie uciekł z Indii i został zamordowany) i został nowym cesarzem . Wywołane przez jego politykę nowe waśnie religijne doprowadziły z czasem do rozpadu państwa mogołów, a kto wie, czy nie leżą także u źródeł obecnego podziału Subkontynentu na hinduskie Indie i muzułmański Pakistan.
Szachdżachan do końca swych dni żył w Czerwonym Forcie w Agrze, w którym uwięził go Augrauzeb. Ponoć często spoglądał na oddalony o dwa kilometry Tadż Mahal. Po swej śmierci Szachdżachan pochowany został u boku żony, i do dziś ciała cesarskiej pary stanowią serce Tadż, bez wątpienia najwspanialszego mauzoleum na świecie.
Pełni wrażeń, zauroczeni pięknem Tadż Mahal, z żalem w sercu i mocnym postanowieniem, że kiedyś tu wrócimy, opuściliśmy mauzoleum. Pod bramą parku spotkaliśmy rikszarzy. Chwiali się na nogach. Byli pijani i palili marihuanę. Wsiedliśmy na riksze . Riksze prowadzone przez pijanych rikszarzy nie jechały może zbyt prosto, ale udało nam się szczęśliwie dotrzeć do restauracji. Po kolacji rikszarze odwieźli nas na dworzec autobusowy, gdzie pożegnaliśmy się z nimi. Czekał już na nas autobus, którym mieliśmy pojechać do Jajpur w Radżastanie, po kolejne przygody.
A co z postanowieniem powrotu? Wypełniło się. Po 3 latach wróciliśmy do Agry by ponownie ujrzeć Tadż Mahal. Znów nas zachwycił. I znów obiecaliśmy sobie, że kiedyś..... .
Zobacz zdjęcia:
Indie
Indie - wybierz obszar, który cię interesuje:
