Strona główna » Finlandia » Finlandia.

16-VII Licznik: 62 km 15.04 4.09 40 13967

Jest 8 rano. Pospaliśmy dłużej, bo wczoraj się nieźle wypompowaliśmy. Jak wylądowaliśmy szczęśliwie w Helsinkach, pojeździliśmy sobie po mieście. Na granicy ku wielkiemu naszemu zdziwieniu, nikt nie spytał o żadne papiery dla psa. Taka jest właśnie różnica pomiędzy teorią a praktyka w przepisach. My szczepienia i papiery załatwiamy, po konsulatach chodzimy a tutaj nic. No dobra. Pośmigaliśmy po zadbanych Helsinkach i chcąc nie chcąc, żeby wyjechać z miasta władowaliśmy się na autostradę. Po kilku km. zatrzymała nas policja. Krótka rozmowa, uśmiechy i eskortują nas do najbliższego zjazdu. Byliśmy już bardzo zmęczeni i rozbiliśmy się w lasku na ścieżce przy małym osiedlu domków. Miejsce nie najlepsze, ale spokojnie dotarliśmy do rana.<br /> No a dzisiaj dalej na północ. Nie zrobiliśmy zbyt wielu kilometrów, wiatr tez był miej korzystny i częste podjazdy odebrały nam ochotę do pedałowania. Zatrzymaliśmy się dużo wcześniej i zrobiliśmy pyszne jedzono.

Fibi dzisiaj zrobił niezły numer w supermarkecie. Poszliśmy na zakupy i zostawiliśmy go samego z rowerami. Gdy doszliśmy do kasy a on tam w najlepsze siedzi sobie i udaje, że nie wie o co chodzi, a ludzie przerażeni i zdziwieni jednocześnie. Ale było śmiechu.

Finlandia.

Mmrufkazzz
2005-07-11 21:56:22

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

Na szczęście nic jej się nie stało. Przyczepka zamortyzowała zderzenie. Fibi przestraszony skulił się, 100 metrów dalej wszystkie psy na farmie ujadają, rurka łącząca przyczepkę z rowerem cała pogięta. W pierwszej chwili powiedziałem:"koniec wyprawy". Odeszliśmy kawałek w boczną drogę i tam zabrałem się za prostowanie stalowych rurek. O dziwo udało się wszystko. No i niezniszczalni ruszyliśmy dalej. Za chwilkę okazało się, że mamy kolejną gumę (od uderzenia w przyczepkę). Dopompowałem trochę powietrza, (bo schodziło powoli) i za chwilkę zjechaliśmy w las i tam się rozbiliśmy na mchu. Miałem już dość usterek na dzisiaj. Okazało się, że tuż obok w dole jest obóz poszukiwaczy złota. Do tego, co chwila podchodzą renifery i przyglądają się nam. Skleiłem dętkę, zszyłem oponę, nasmarowałem piastę, Agatka ugotowała owsiankę, wykąpaliśmy się w lodowatej wodzie ze strumyka i leżymy sobie w trójkę w namiocie wąchając własne bąki.
Acha i jeszcze dzisiaj były Fibiego piąte urodziny. Kupiliśmy litr lodów i daliśmy mu połowę. Było bardzo śmiesznie, bo Fibi zjadł go w pół minuty.

29-VII Liczniki: 92km 13.62 6.46 49 15243
Wstaliśmy rano z obawami na kolejny deszczowy dzień. Było pochmurno i zimno a do tego wiatr wiał prosto w twarz. Długo podjeżdżaliśmy na odsłoniętą przełęcz. Jechałem w kurtce i czapce zimowej a Agatka nawet w rękawiczkach. Myślałem, że tak będzie do końca, ale na szczęście rozpogodziło się. Od Ivalo do Inami jechało się super. Trochę pod górę, trochę w dół, cały czas pomiędzy jeziorami. W Inari udało się nam wejść bez biletu do supernowego muzeum Laponii. Wewnątrz przedstawione na dużej sali cztery pory roku, wiele ekranów, zdjęć i eksponatów, zorze polarne, wypchane zwierzęta i ich odgłosy z głośników. Niesamowite to zrobiło wrażenie na nas. Spędziliśmy tam prawie 2 godziny.
...