Strona główna » Nepal » Nepal

12 maj 2003

Wstepujemy z rana po raz ostatni do tybetanskiego domu na herbate. Kobieta krzata sie, goscinnym zwyczajem za kazdym lykiem uzupelnia nam szklanki, podczas kiedy jej maz bierze talie kart, zatacza nimi kolko nad rodzinnym piecykiem i zaczyna rozkladac je na lozku, za kazdym rozlozeniem zdajac relacje zonie z tego co wyszlo. Wyglada na to, ze wroza sobie na dzisiejszy dzien i ze jest to jedna z rutynowych, codziennych czynnosci, takich jak wydojenie jaka, czy rozpalenie w piecyku. Szkoda, ze nie znamy tybetanskiego, aby zrozumiec, co powiedzialy karty. Chopin kladzie kilka juanow na domowym oltarzyku i ruszamy w dol, w strone granicy.

Nepal

Kinga
2005-07-01 18:57:20

Wyświetlono razy (ostatnio: )

i po chwili zatrzymuje nam sie ciezarowka. Kabine ma przepelniona, wiec ladujemy na nieziemsko zakurzonej zakrytej pace z otwartym tylem. Jedziemy na stojaco, trzymajac sie brudnch scian paki i podziwiajac gorskie widoki po drodze. Widzimy, ze ciezarowka funkcjonuje troche jak lokalny autobus, zatrzymujac sie co jakis czas i zabierajac lub wysadzajac z kabiny kolejnych pasazerow. Przy kolejnym przystanku widocznie zwolnilo sie troche miejsca, bo pomocnik kierwocy zaprasza nas do kabiny. To nasz pierwszy raz w kabinie nepalskiej ciezarowki, a czegos takiego jeszcze od wewnatrz nie wiedzielismy. Nepalski folklor w pelnej, krzykliwie kiczowatej krasie. Sciany i dach obite kolorowymi wykladzinami, po bokach ozdobne lustra, przednia szyba udekorowana kilkoma warstwami ozdobnych fredzli oraz lancuchem sztucznych kwiatow, tak ze pole widzenia jest ostro zawezone. Centralna czesc, tuz nad szyba zajmuje obraz-oltarzyk z wizerunkiem niebieskiego Kriszny grajacego na zlotym flecie. Reszte przestrzeni wypelnia ogluszajaca hinduska muzyka o przerazliwie wysokich tonach, oraz dwunastu pasazerow i dziecko. W miejscu, gdzie normalne ciezarowki maja lozko dla kierowcy, ta ma dluga, miekka lawke z oparciem, a lozko jest tuz pod sufitem. Pomimo, ze kierowca zgodzil sie zabrac nas na stopa, czyli bez pieniedzy, kiedy wysiadamy w Mugling, mowi, aby dac mu piec rupi. Dziwie sie, dlaczego prosi o tak niewielka kwote, jak dziecko na ulicy, ale skoro chce, dajemy mu piec rupi. Kierowca na to: "Nie! Piec amerykanskich rupi." Tlumaczymy, ze po pierwsze, nie jestesmy z Ameryki. Po drugie - jedyne rupie, jakie mamy, to nepalskie. Tymi nie jest zainteresowany, a na pewno nie taka iloscia. Macha wiec reka i odjezdza w strone indyjskiej granicy.

My robimy sobie przerwe. Od jednego z obwoznych sprzedawcow kupuje dwa duzemanga, po czym patrzymy z przerazeniem, jak wychudzona kobieta z brudnym dzieckiem podosi z ziemi pestki po naszych mangach i jedna daje dziecku, druga sama zaczyna ...