Strona główna » Laos » Laos

16 marzec 2003

Odwiedzam z rana troche porozrzucanych po Chiang Saen ruin roznych swiatyn. Przy najwiekszej, wielowiekowej stupie stoja szczatki historycznej swiatyni, nad ktorymi postawiono nowy dach, w srodku postawiono nowy oltarz z posagiem Buddy, a wokol mieszkaja mnisi. Przechodzimy sie tez po rozleglym targu, kolo ktorego na chodniku przy glownej ulicy handluja kolorowo poubierane kobiety z gorskich plemioon. Tuz przed poludniem ruszamy prosto do Chinag Khong, gdzie chcemy przekroczyc granice. Kilkoma stopami pokonujemy te 50 km., troche wzdluz Mekongu, trcohe przez gory. Niewielkie miastecznko Chiang Khong jest dosc turystyczne, bo jest to jedno z niewielu miedzynarodowych przejsc granicznych. Wiekszosc hotelikow i goscincow sprzedaje bilety na przeplyniecie lodzia stad (tzn. z laotanskiej strony) prosto do Luang Prabang. Usilujemy dowiedziec sie, czy oprocz rzeki jest tez droga., ale nie jest to prosta sprawa. Niektorzy mowia, ze nie ma, inni ze jest, tylklo w tak beznadziejnuym stanie, ze lepiej nia nie jechac, jeszcze inni, ze jest niebezpiecznie. Ogladamy kilka map. Tez kazda mowi troche co innego. Zobaczymy co powiedza w Laosie.

Laos

Kinga
2005-07-01 18:52:03

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Dzieci, tak jak wiekszoc plemienia Akha, nie mowia po laotansku. Maja tu co prawda szkolke skladajaca sie z kilku lawek i tablicy pod wieksza strzecha, gdzie podobno ucza sie laotanskiego, ale jak widac z niewielkim rezultatem. Wracajac widzimy te sama grupke dzieci polujaca na ryby za pomoca narzedzia przypominajacego dzide na sznurku. Wyszukuja tez spod kamieni rzeczne krabiki i inne stwory - cokolwiek nadaje sie do jedzenia. Tak jak w calym Laosie, wiele dzieci tutaj nosi na plecach swoje mlodsze rodzenstwo. Opuszczamy wioske po poludniu, a powrot zajmuje nam do wieczora i przybywam z powrotem wycienczona, ale pelna wrazen, ktorymi dziele sie z Chopinem w chinskiej restauracji w miasteczku, tzn. wiosce Luam Namtha.

10 kwiecien 2003
Dzien przerazajaco okraglych urodzin. Nie przypuszczalam kiedys, ze bede obchodzic je ciagle w podrozy, na krawedzi cywilizacji, gdzies w polnocnym Laosie, ale coz...
niewazne, ktore uroziny sie obchodzi, tylko na ile lat sie czuje, a ja czuje sie bardziej na tyle na ile wygladam, a moze jeszcze mniej. Rano, jeszcze w namiocie dostaje od Chopina urodzinowa kartke, z wlasna, skomponowana dla mnie dosc filozoficzna poezja. Wiem, ze Chopin w przeciwienstwie do mnie nie przepada za Laosem (bardzo delikatnie mowiac), ale moze ze wzgledu na moje urodziny nie sprzeciwia sie, kiedy mowie, ze chce zobaczyc jeszcze jedna rzecz w tym kraju - poranny tart w odleglym o 60 km Muang Sing, na ktory schodza sie z gorskich wiosek liczne kolorowe plemiona. Jest to w przeciwna strone, niz ta w ktora mamy jechac do chinskiej granicy i bedziemy musieli ta sama droga wrocic, ale dla mnie warto.
Tylko typowo po laotansku - przejechanie 60 km stopem zajmuje nam prawie caly dzien. Chopina coraz bardziej irytuje tutejsza czesto pozbawiona sensu i logiki rzeczywistosc. Fakt, ze ktos jedzie tylko kawalek to cie nie podwiezie, no bo to "tylko kawalek". Fakt, ze na widok obcokrajowca cena sie podwaja i Laotanczyk ze swoja duma ...