Strona główna » Tajlandia » Tajlandia 2

24 luty 2003

Zegnamy sie ze swiatynia, odbieramy z konsulatu nasze paszporty ze swiezymi tajskimi wizami, zegnamy sie z wyspa Penang, a wkrotce potem, szybciej niz sie spodziewalismy, z Malezja. Bylo milo. Ciekawa, warta zobaczenia mieszanka trzech, pokojowo wspolistniejacych kultur. Teraz dwaj malezyjscy Chinczycy przewoza nas przez granice do pierwszego wiekszego miasta w Tajlandi - Hat Yai. W Malezji wszyscy mowili lepiej lub gorzej (przewaznie calkiem niezle) po angielsku. W Hat Yai, w wegetarianskiej restauracji, do jakiej trafiamy, kobieta nie mowi po angielsku, wiec dogadujemy sie... po chinsku. Serwuja smaczne, chinskie potrawy, podobne do tych jakie pamietamy z buddyjskich restauracji na Tajwanie, tyle ze tutaj z tajskim akcentem, czyli ostrzej. Jest tez typowo lokalne kokosowe curry.

Z Hat Yai lapiemy kolejnego stopa, tym razem juz prosto do Krabi na zachodnim wybrzezu. Podobno bardzo malownicza okolice z wyspami-gorami wystajacymi pionowo z morza zobaczymy juz jutro, bo dojezdzamy po ciemku. Rozbijamy namiot przy buddyjskiej swiatyni. Tylko... nie moge zasnac, bo swedza mnie okrutnie krostki, ktore wyskoczyly mi na rekach i nogach. Wygladaja troche jak od ukaszen komara, czy pchly. Myslelismy, ze to moze od malych czarnych robaczkow, ktorych pelno bylo w dormitorium w Kuala Lumpur, ale chyba to jakies uczulenie, bo pojawia mi sie ni z tego ni z owego coraz wiecej

Tajlandia 2

Kinga
2005-07-01 18:50:46

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Na gesto ustawionych lezakach spalaja sie mniej lub bardziej atrakcyjne ciala. Niektore na slomianych matach pod palmami poddaja sie relaksujacemu tajskiemu masazowi lub szerokiemu wachlarzowi innych uslug: manicure, pedicure, zaplatanie wlosow w cienkie warkoczyki, tymczasowe tatuaze, itd. Przy drodze czycha na nie ciag motorowych i samochodowych taksowek, busikow, "tuk-tukow"; restauracje kusza daniami z calego swiata, a sklepiki kolorowymi batikami i pamiatkami. Nie zwazajac na zachety taksowkarzy proponujacych hotele, plazowe domki, lotnisko lub inne plaze, lapiemy stopa i zostawiamy plazowe szalenstwo za soba. Poznym popoludniem dlugi stop zabira nas z wyspy i wzdluz zachodniego wybrzeza sunie spory kawalek na polnoc. Po zmroku wysadza nas przed swiatynia w Takna Pa.

27 luty 2003
Na porannym targu w Takna Pa delektujemy sie lokalnymi slodyczami (glownie z ryzu, kokosa, banana i cukru) formowanymi misternie w przerozne formy i ksztalty, zawijanymi w liscie. Sprzedajace je kobiety maja taki wybor, ze nie udaje nam sie wszystkich sprobowac. Stad kilkoma lokalnymi stopami, glownie na pakach pickupow, raz w kabinie ciezarowki, poprzez okolice usiane muzulmanskimi wioskami docieramy 200 km. dalej do Ranong, miasteczka na samej granicy z poludniowym koniuszkiem Myanmaru (Birmy). Tu tez odwiedzamy wielki, ciekawy market. Do Birmy, jesli sie uda, pojedziemy dopiero pozniej, z polnocy Laosu. Stad zreszta mozna wjechac tylko do przygranicznego miasteczka. Dalej nie jestem pewna, czy jest droga, a jesli jest to podrozowanie nia jest obcokrajowcom zabronione. Poki co z Ranong ruszamy juz prosto w strone Bangkoku, tz. najpierw musimy przedostac sie droga wiodaca przez zielone gorzyste tereny na wschodnie wybrzeze kraju. Tajlandia nie jest w tym punkcie bardzo szeroka, ale pagorkowatosc spowalnia jazde. Zabiera nas starszy, wygladajacy na 70 czy 80 lat Anglik, z okolo 30 lat mlodsza od siebie Tajka. Jest na emeryturze, zmarla mu zona, co ma robic? - przeniosl ...