Strona główna » Singapur Malezja » Malezja i Singapur

9 luty 2003

Niewielki incydent w drodze. Niewielki, ale moze to ta kropla, ktora przebrala miare. Chopin ma mnie dosyc. Chce mnie porzucic. Tym razem jak najbradziej powaznie. Wrecza mi moj paszport i wiekszosc gotowki (ktore zawsze on nosil wraz z dukumentami) i tu przy drodze, w jakims tajskim muzulmanskim miasteczku, ktore nie wiem nawet jak sie nazywa chce sie rozstac. Ja uwazam, ze ponad czteroletnia wspolna podroz i zwiazek zasluguja na porzadniejsze zakonczenie w ladniejszym miejscu. Dla Chopina takie szczegoly nie maja znaczenia, ale przystaje na moja propozycje - przekroczmy jeszcze razem granice i pojedzmy na pierwsza plaze w Malezji. Jedziemy. Poznym wieczorem docieramy. Na plazy o nazwie "Plaza Namietnej Milosci" nie ma pomiedzy nami tej nocy wiele milosci.

Malezja i Singapur

Kinga
2005-07-01 18:49:53

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Co ciekawe, wydaja tu darmowe bilety wjazdu na "Sky Bridge" - laczacy dwie wieze pomost. Korzystamy. Wieze Petronas szczyca sie 452 metrami wysokosci nad poziomem ulicy i ponad 80 pietrami biur. Laczacy jest most znajduje sie na 42 pietrze, na ktore wwozi zwiedzajacych super szybka winda pokonujaca jedno pietro na sekunde. Widok jaki ogladamy przez oszklone sciany mostu robi wrazenie. Zjechawszy z powrotem na dol wychodzimy z chlodno klimatyzowanego wnetrza na lepkie od goraca zewnatrz. W minibasenikach i fontannach w pobliskich ogrodach, gdzie taplaja sie razem muzulmanskie, hinduskie i chinskie dzieci, ochladzamy stopy ogladajac wieze z kolejnej perspektywy.
Calkiem tu przyjemnie, ale czas na nas. Wyjezdzajac z miasta chcialam zobaczyc Batu Cave, czyli slynna jaskinie, w ktorej znajduje sie hinduska swiatynia, dwadziescia pare kilometrow na polnoc stad. Chopin za to chce odwiedzic jakies buddyjskie stowarzyszenie, ktorego adres znalazl w jakiejs ksiazce. Poniewaz przez wiekszosc czasu jedziemy w miejsca, ktore ja chce zobaczyc, tym razem rezygnuje z jaskini na rzecz tego, na czym zalezy Chopinowi. Bierzemy metro, ktore po jakims czasie wyjezdza z podziemi na powierzchnie. Wtedy dopiero zauwazamy, ze nikt nim nie steruje, tzn. nikt z wewnatrz, bo w pierwszym wagonie, w ktorym jestesmy, z przodu jest szyba, do ktorej podchodzimy i obserwujemy jak maszyna samoistnie pedzi do przodu, zatrzymujac sie delikatnie na kolejnych stacjach. Z miejsca gdzie wysiadamy bierzemy autobus, szukamy ulicy i numeru, w koncu znajdujemy zamkniete drzwi na pietrze jakiegos budynku i bardzo malo aktualna tablice ogloszen o kursach medytacji, ktore dawno juz sie skonczyly. Coz... bywa i tak. Trzeba nam teraz jakos sie stad wydostac. Wsrod plataniny drog lapiemy stopa i powoli platanina autostrad wydostajemy sie poza miasto. Zbliza sie juz wieczor, wiec jedziemy tylko do pobliskiego Shah Alam, w ktorego centrum stoi imponujacy "Niebieski Meczet" - najwiekszy w Melezji, z wielka niebieska ...