Strona główna » Tajlandia » Tajlandia

24 styczen 2003

Tu w Poipet napopularniejsza waluta jest tajlandzi Baht, a potem amerykanski Dolar. Malo kto posluguje sie kambodzanskim Rielem. Dwa kilometry do granicy przechodzimy pieszo zahaczajac o niewielki targ w miasteczku. Przechodzimy wsrod skupiska dosc biednych domkow, ktore wygladalyby calkiem w porzadku, gdyby ludzie nie wyrzucali smieci wprost przed nie. Wszelkie wolne przestrzenie pokryte sa smieciami i masa kolorowych, plastikowych siatek. Tuz przed granica posuwa sie powoli kolejka ludzi ciagnacych spore dwukolowe drewniane wozki na tajlandzki targ po drugiej stronie granicy, skad wracaja obladowani towarami, glownie owocami i warzywami.

Tajlandia

Kinga
2005-07-01 18:49:12

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Resort), gdzie jak glosi reklama mozna wziac udzial w kurasch tajskiego masazu, jogi, reyki I, II i III stopnia, medytacji, astrologi, itd. albo uczestniczyc w glodowce leczniczej. Wstepujemy rzucic okiem na menu ich wegetarianskiej taoistycznej restauracji, ale cena szklanki soku tutaj przewyzsza cene jaka przeznaczamy srednio na caly posilek dla nas dwojga. Coz, zjemy gdzie indziej. Zbliza sie wieczor, wiec postanawiamy zobaczyc reszte wyspy jutro. Dzis podjezdzamy tylko kawalek dalej do wioski Mae Nam. POmimo, ze tu dosc turystycznie, udaje nam sie w lokalnej restauracyjce smacznie i przyjemnie zjesc za standardowego dolara za nas dwoje. Po ciemu juz wedrujemy w strone swiatyni, ktora wypatrzylismy na mapie o nazwie Na Phra Larn. Jest tuz przy plazy i pomimo, ze wokol pelno osrodkow plazowych i domkow, kiedy pytami mnichow, czy moglibysmy w poblizu rozbic namiot, pokazuja na niebo dajac znac, ze idzie burza i daja nam pokoik z lazienka. Chyba nie maja tu wielu takich gosci jak my. Wiekszosc, z tego co widze, woli puby niz swiatynie.

4 luty 2003
Jak dobrze, ze mielismy dach nad glowa, bo nasz namiot, co prawda jest wodoszczelny, ale nie jestem pewna, czy przezylby ulewe o takiej gwaltownosci, jakich przetoczylo sie kilka po wyspie dzisiejszej nocy. Bardzo krotkie, tropikalne, ale szalenie intensywne. W momentach kiedy nie padalo, slychac bylo szum morza. Przy kojacym szumie fal budzimy sie dzisiejszego poranka i przez okieno w pokoju widzimy wschodzace slonce. Po ulewach ani sladu, tylko troche jeszcze zmoczony piasek, ktory momentalnie wysycha. Przechodzimy sie po swiatynnym terenie. Trudno wyobrazic sobie przyjemniejsze miejsce do zycia i medytacji. Pod palmami kokosowymi tuz przy brzegu plazy jest kilka drewnianych platform z daszkami do medytacji. W momencie kiedy jestesmy gotowi do drogi, zjawiaja sie poznani wczoraj dwaj mnisi, ktorzy wrocili wlasnie z porannej rundki ze swoimi mnisimi, zebraczymi miskami i dziela sie z nami darami. Kosztujemy ...