Strona główna » Tajwan » Tajwan

28 grudzien 2001

W koncu w miare porzadnie sie wysypiamy. W malenkim pokoiku tuz obok pokoju Jasona w budynku nauczycielskim. Dalej jeszcze mam troche goraczke i dreszcze, ale nie jest juz tak zle. O dziewiatej idziemy zobaczyc Jasona w akcji. Wita nas rozbrykana grupa szesnastu cztero/piecio-latkow. Jason mowi: "Say hello to teacher Kinga. Say hello to teacher Chopin". Nie wiem, czy jestesmy na to gotowi... W kazdym razie dzis jestesmy na szczescie tylko goszczacymi, wizytujacymi nauczycielami. Dzieciaki sa slodkie i calkiem niezle rozumieja po angielsku. Gorzej z mowieniem, ale idzie sie dogadac. To ich drugi rok w angielskojezycznym przedszkolu, wiec sa sredniozaawnsowani. "American Eagle School" szczyci sie tym, ze kazda klasa ma dwoch zagranicznych nauczycieli, podczas kiedy w wiekszosci szkol w kazdej klasie jest jeden obcokrajowiec plus tajwanski asystent/asystentka. Jason dzieli klase z Shana, kolejna Amerykanka. Spedzamy z dzieciakami caly dzien. Obserwujemy jak sie ucza, bawia, spiewaja. Chopin gania sie z nimi na placu zabaw. Podczas ich popoludniowej drzemki mamy przerwe i idziemy na lunch - do tajlandzkiej (nie tajwanskiej) restauracyjki, bo Jason nie przepada za lokalnym jedzeniem.

Tajwan

Kinga
2005-07-01 18:40:00

Wyświetlono razy (ostatnio: )

az do zmroku do jakiegos wiekszego miasta na wybrzezu o nazwie Hualien. Tu zatrzymujemy sie na noc. Szukajac miejsca pod namiot. Chopin znajduje pare opuszczonych budynkow, mieszczacych w sobie jakies wystawy. Znowu zaczyna padac, wiec przespimy sie pod dachem.

14 luty 2002
Wszyscy ostrzegali nas przed podrozowaniem po Tajwanie podczas przerwy na Chinski Nowy Rok. Ale co zrobic - tak jak wszyscy - my tez teraz akurat mamy wolne. I tak jak wszyscy, przychodzi nam doswiadczyc koszmaru tajwanskich korkow drogowych. Droga wzdluz wybrzeza jest jeszcze w porzadku. Koszmar zaczyna sie w momencie wjechania na waska, gorska droge w gory, wzdluz wawozu Taroko.
Kiedy w dwudziestoparomilionowym kraju o powierzchni okolo osmiokrotnie mniejszej od powierzchni Polski wszyscy w tym samym czasie zaczynaja sie przemieszczac - rezultat jest tragiczny. Po odwiedzeniu rodzicow w Sylwestra oraz pierwsze dni Nowego Roku, teraz wszyscy uderzaja w nature. A wawoz Taroko to jedno z najbardziej widokowych miejsc Tajwanu. Tak wiec przynajmniej czas spedzony w korku drogowym wykorzystujemy na podziwianie gorskich widokow. Rodzinka, ktora nas zabrala swoim vanem zatrzymuje sie w kilku miejscach, robia sobie nawzajem zdjecia na tle gor oraz nagrywaja widoki na cyfrowa kamere video. Nie mowia po angielsku, ale w pewnym momencie daja nam do zrozumienia, ze tylko dotad jada, ale zanim nas opuszcza, zapraszaja nas na lunch, ktory gotuja na wiezionej ze soba kuchence. Wielki gar zupki chinskiej z torebek gotowanych wraz z kapusta. Korzystamy z zaproszenia, po czym obdarowani na pozegnanie siatka slodyczy, lapiemy bez najmniejszego problemu kolejnego stopa. Dziadkowie, rodzice i trojka dzieci od 5 do 8 lat. Tu glownie dzieci porozumiewaja sie z nami, za pomoca gestow oraz paru slow po angielsku. Te dzieci nie maja problemu, natomiast dwaj kilkunastoletni synowie naszego kolejnego kierowcy odmawiaja powiedzenia do nas choc jednego slowa - choc wiemy, ze musieli miec co najmniej ...

Strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 [51] 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156