Strona główna » Tajwan » Tajwan

28 grudzien 2001

W koncu w miare porzadnie sie wysypiamy. W malenkim pokoiku tuz obok pokoju Jasona w budynku nauczycielskim. Dalej jeszcze mam troche goraczke i dreszcze, ale nie jest juz tak zle. O dziewiatej idziemy zobaczyc Jasona w akcji. Wita nas rozbrykana grupa szesnastu cztero/piecio-latkow. Jason mowi: "Say hello to teacher Kinga. Say hello to teacher Chopin". Nie wiem, czy jestesmy na to gotowi... W kazdym razie dzis jestesmy na szczescie tylko goszczacymi, wizytujacymi nauczycielami. Dzieciaki sa slodkie i calkiem niezle rozumieja po angielsku. Gorzej z mowieniem, ale idzie sie dogadac. To ich drugi rok w angielskojezycznym przedszkolu, wiec sa sredniozaawnsowani. "American Eagle School" szczyci sie tym, ze kazda klasa ma dwoch zagranicznych nauczycieli, podczas kiedy w wiekszosci szkol w kazdej klasie jest jeden obcokrajowiec plus tajwanski asystent/asystentka. Jason dzieli klase z Shana, kolejna Amerykanka. Spedzamy z dzieciakami caly dzien. Obserwujemy jak sie ucza, bawia, spiewaja. Chopin gania sie z nimi na placu zabaw. Podczas ich popoludniowej drzemki mamy przerwe i idziemy na lunch - do tajlandzkiej (nie tajwanskiej) restauracyjki, bo Jason nie przepada za lokalnym jedzeniem.

Tajwan

Kinga
2005-07-01 18:40:00

Wyświetlono razy (ostatnio: )

oczywiscie, ze nam zalatwi szkole - mowi Teresa. Spotka sie z nami za 20 minut pod McDonaldem. Zawozi nas do firmy, w ktorej pracuje. Tez ciezko przychodzi jej potwierdzic, ze poki co nie maja zadnej konkretnej szkoly. Ale zapewnia, ze znajdzie nam odpowiednia ilosc godzin w roznych szkolach. Nie jest to to, o co nam chodzi, ale zostawiamy nasze namiary.
Dzwonimy potem do kolejnych dwoch szkol z internetu. Obydwie potwierdzaja, ze potrzebuja nauczyciela. Umawiamy sie z Samuelem w Daniel English School na 18:00oraz z Jessie z kolejnego Kid Castle na 20:00. Po drodze do Daniel School, napotykamy dwie inne szkoly jezykowe. W pierwszej zostawiamy nasze namiary, w drugiej bardziej sie nami interesuja i dzwonia do swojej przelozonej, ktora jak sie okazuje jest agentka i obsluguje wiele szkol. Kseruja sobie i faxuja nasze dokumenty, referencje, zyciorysy, paszporty. Tylko nie sa nam w stanie powiedziec, czy beda mieli pelnoetatowe pozycje.
Samuel w Daniel School, pomimo, ze przez telefon nam sklamal, przynajmniej teraz stawia sprawe jasno. Jego szkola ma juz jednego obcokrajowca i wiecej nie potrzebuje. Ale moze dac nam namiary na swojego przyjaciela, ktory ma kontakty z wieloma szkolami. I daje nam namiar na... firme, w ktorej pracuje Terasa. Kolko sie zamyka.
Przynajmniej ostatnia szkola, ktora odwiedzamy wieczorem rzeczywiscie potrzebuje nauczyciela. Pelen etat, tyle ze od wczesnego popoludnia do poznego wieczora i tylko dla jednej osoby. Rozmawiamy, zostawiamy im kopie naszych dokumentow. Zae-mailuja do nas jutro.
Okazuje sie, ze Tajwan przechodzi powazny kryzys ekonomiczny - ludzie traca prace, mniej zarabiaja, zabieraja swoje dzieci z drogich, jezykowych szkol i przedszkoli. To wszystko nie ulatwia nam zadania. Ale wierzymy, ze cos znajdziemy.

8 luty Nie myslalam, ze uda nam sie zalatwic wszystko przed wyjazdem - prace dla nas dwoje oraz mieszkanie.
Ale po kolei... Opuszczamy rano Montessori School. Zegnamy ...

Strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 [42] 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156