Strona główna » Tajwan » Tajwan

28 grudzien 2001

W koncu w miare porzadnie sie wysypiamy. W malenkim pokoiku tuz obok pokoju Jasona w budynku nauczycielskim. Dalej jeszcze mam troche goraczke i dreszcze, ale nie jest juz tak zle. O dziewiatej idziemy zobaczyc Jasona w akcji. Wita nas rozbrykana grupa szesnastu cztero/piecio-latkow. Jason mowi: "Say hello to teacher Kinga. Say hello to teacher Chopin". Nie wiem, czy jestesmy na to gotowi... W kazdym razie dzis jestesmy na szczescie tylko goszczacymi, wizytujacymi nauczycielami. Dzieciaki sa slodkie i calkiem niezle rozumieja po angielsku. Gorzej z mowieniem, ale idzie sie dogadac. To ich drugi rok w angielskojezycznym przedszkolu, wiec sa sredniozaawnsowani. "American Eagle School" szczyci sie tym, ze kazda klasa ma dwoch zagranicznych nauczycieli, podczas kiedy w wiekszosci szkol w kazdej klasie jest jeden obcokrajowiec plus tajwanski asystent/asystentka. Jason dzieli klase z Shana, kolejna Amerykanka. Spedzamy z dzieciakami caly dzien. Obserwujemy jak sie ucza, bawia, spiewaja. Chopin gania sie z nimi na placu zabaw. Podczas ich popoludniowej drzemki mamy przerwe i idziemy na lunch - do tajlandzkiej (nie tajwanskiej) restauracyjki, bo Jason nie przepada za lokalnym jedzeniem.

Tajwan

Kinga
2005-07-01 18:40:00

Wyświetlono razy (ostatnio: )

i potrzebuja jednego nauczyciela. Szkoda, ze tylko jednego, ale poki co maja zapisanych tylko kilkoro dzieci. Poza tym jest ten sam problem - gdyby ktos z rodzicow sie pytal - to jestesmy z Kanady czy ze Stanow. Rozmawiamy przez dlugi czas z wlascicielka szkoly oraz z Candy i umawiamy sie, ze skontaktuja sie z nami jutro e-mailem.

6 luty 2002
Kiedy spytalam Jean, czy szkola da nam referencje, Jean mowi, ze mozemy napisac je sami, oni nam podpisza. Jeszcze lepiej. Ukladamy sobie wychwalajace nasza prace, zdolnosci i zaangazowanie listy polecajace - bez falszywej skromnosci. Tylko okazuje sie, ze aby napisac je na komputerze i wydrukowac, musimy pojechac do kawiarni internetowej - co za absurd. Ale nie ma wyjscia. Wiec wsrod halasu wystrzalow z gier komputerowych zagluszajacych moje wlasne mysli, pisze i drukuje nam listy polecjace. Otrzymujemy e-maila od szkoly, w ktorej bylismy wczoraj. Potrzebuja tylko jednego nauczyciela i wybrali Chopina, bo chca miec mezczyzne. O.K. Zobaczymy co zaoferuje nam znajoma Jean, z ktora mamy spotkac sie dzis 0 15:00.
Wracamy do szkoly, ale przychodzi nam sporo czekac, bo Teresa spoznia sie ponad godzine. Kiedy w koncu sie pojawia, okazuje sie, ze nie ma zadnej wlasnej szkoly, tylko pracuje w firmie rozprowadzajacej ksiazki do nauki angielskiego i ma kontakty z wieloma szkolami. Mowi, ze moze poszukac nam szkol - bo nie maja dwoch, ani chyba tez nawet jednej pelnoetatowej pozycji w jednej szkole - ale moze ulozyc nam taki plan zajec, ze praca w kilku szkolach zlozylaby sie na caly etat. Do tego dochodzimy po dluzszej rozmowie, bo przez caly czas tak kreci, ze ciezko dojsc, o co jej chodzi. W kazdym razie umawiamy sie na jutro - zobaczymy, czy znajdzie nam jakies szkoly.
Pod wieczor jedziemy na rowerach do centrum Hsinchu. Wywolujemy filmy, aby dac naszym aborygenskim przyjaciolom odbitki, kiedy ich odwiedzimy w przyszlym tygodniu. Dzwonimy tez do jednej szkoly, ktorej namiary mamy z internetu. ...

Strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 [40] 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156